n83011159-72508801.jpg

 

 

آینه جم؛ جعفر محمدی - امروز "رایان" را بسیاری از مردم می شناسند؛ او 13 سال دارد و فرزند "منصور پور جم"، دندانپزشک ساکن شهر بارهاون کانادا که در سانحه سرنگونی هواپیمای اوکراینی درگذشت. 

رایان 13 ساله در مراسم یادبود پدرش در دانشگاه "کارلتون" سخنرانی کوتاهی کرد که به سرعت در شبکه های اجتماعی دست به دست شد و همه را به شگفتی و تحسین واداشت.
او با روحیه ای بالا، مرگ آگاهی در عین امید به زندگی و مثبت نگری در میان بزرگ ترین فاجعه زندگی اش و با دایره واژگانی قابل توجه در چند دقیقه کوتاه، یکی از تاثیر گذارترین سخنرانی های حال حاضر را رقم زد.


 

او در فراز پایانی سخنانش درباره پدرش گفت: "منصور ؛ اگر بتونم اونو توی یه کلمه توصیف کنم، آدمی قوی بود. او فاجعه پشت فاجعه، دیوار پشت دیوار و اشتباه پشت اشتباه رو پشت سرگذاشته و در آخر قوی شده بود. او فوق العاده بود و ما، عاشق هم بودیم. او حتما از تمام دوستانی که اینجا جمع شدند ممنون است. او فوق العاده بود. من یک هفته است اینجا هستم بعد از اون فاجعه وحشتناک،  ولی هنوز نتونستم باورش کنم. من حسی دارم شبیه این که دارم خواب می بینم ولی می دونم اگر خواب دیده بودم و اگر اون منو از خواب بیدار می کرد، به من می گفت که همه چیز درست می شه و همین طور هم خواهد شد. ممنونم."

انتشار ویدئوی سخنرانی رایان همزمان شده بود با نهایی شدن و نشر گزارش " U.S. News & World Report" درباره بهترین کشورهای دنیا برای رشد و تربیت فرزندان.
در این گزارش، نام کانادا در میان 10 کشور جهان برای فرزند پروری آمده و در آن شاخصه های برابری درآمدی، آموزش عمومی توسعه‌یافته، احترام به حقوق بشر، برابری جنسیتی، نظام مراقبت بهداشتی پیشرفته، امنیت، روابط دوستانه خانوادگی و شاخص شادی  مورد بررسی قرار گرفته بود.

رایان پورجم، به عنوان فرزندی که در کانادا رشد و تربیت یافته است، مهر تاییدی است بر این رتبه بندی جهانی. این حد از اعتماد به نفس و آگاهی و احساسات کنترل شده، تنها در یک جامعه و نظام آموزشی سالم شکل می گیرد و البته رایان، تنها یکی از میلیون ها تربیت یافته نظام آموزشی کاناداست.

بار دیگر به شاخص های مورد بررسی نگاه کنید و بی هیچ تعصبی قضاوت کنید که فرزندان ما در چه فضایی تربیت می شوند و رشد می یابند؟!
جز این است که فرزندان ما در نابرابری فاحش درآمدی، آموزش های رسمی بیهوده، نابرابری جنسیتی، خانواده های عمدتاً متشتت و جامعه ای ناشاد و پر استرس تربیت می شوند؟

بچه های ما در دل یک نظام آموزشی فشل اند که آن نظام آموزشی نیز در دل یک جامعه بی قرار و پر اضطراب قرار دارد و معلوم است که این ملغمۀ نابهنجار چه خروجی انسان سوزی دارد و خواهد داشت.

یک دقیقه به این فکر کنید که یک کودک یا نوجوان ایرانی در طول سال با چه رویدادها و افکاری مواجه است و همتای او در کانادا چطور؟ همین است که بسیاری از ایرانیانی که اصطلاحاً دست شان به دهان شان می رسد، در تکاپوی آنند که به کانادا یا جایی نظیر آن بروند یا دستکم فرزندان شان را به آنجا بفرستند و حق هم دارند چرا که دغدغه هر پدر و مادری، آینده فرزندانشان است.

 

* یادداشت سردبیر عصرایران

[کد خبر:AJ31116]
پايگاه خبري تحليلي آينه ي جم


نوشتن دیدگاه

گزارش تصویری

دست‌های خالی دریا/تصاویر

دست‌های خالی دریا/تصاویر

دست‌های خالی دریا

قو‌های مهاجر در فریدونکنار/تصاویر

قو‌های مهاجر در فریدونکنار/تصاویر

قو‌های مهاجر در فریدونکنار

تصاویر/ شکوفه‌های بهاری در یزد

تصاویر/ شکوفه‌های بهاری در یزد

شکوفه‌های بهاری در یزد

جدیدترین مطالب