123436912610b00.jpg

 
آینه جم:   عابدین عابدی زاده
در حال رفتن به سوی خانه؛ در چند قدمی کمی آنطرف‌تر، آقا و خانمی جوان، دست و پنجه درهم قلاب آرام آرام از روبرو می‌آمدند، پیرمردی خوش قامت با عصایی طلایی رنگ، لنگ لنگان نیز در آنجا عبور می‌کرد؛ به ناگهان رو به آن دو جوان گفت: آخر؛ مگر مجبورید!؟ در این اوضاع ‌و‌ احوال بیماری کرونا اینگونه بهم چسبیده اید؟
آن دو فقط لبخندی از سر شیطنت تقدیم پیرمرد کردند و بی‌کلام از آنجا عبور کردند! دلیل اصلی اعتراض پیرمرد هر چه بود بماند!
اما اعتراض او مرا یاد این جمله در رمان «درک یک پایان» اثر جولین بارنز انداخت که می‌گوید: «ظاهرا یکی از تفاوت‌های جوانی و سالمندی این است که وقتی جوانیم آینده‌های مختلفی برای خود اختراع می‌کنیم؛ و وقتی پیر می‌شویم، گذشته‌های مختلفی برای دیگران»
او در جای دیگر رمان خود می‌نویسد: 
«من سخت معتقدم که همه ما به‌نحوی آسیب می‌بینیم؛ چه‌طور ممکن است نبینیم، مگر این‌که دنیایی از پدران و مادران، خواهران و برادران، همسایگان و دوستانِ بی‌عیب و نقص داشته باشیم و بعد می‌رسیم به مسئله‌ای که اساس کار است، یعنی واکنش ما در برابر آسیب؛ آن را اعتراف می‌کنیم یا پیش خود نگه می‌داریم، و این در رفتار ما با دیگران چقدر اثر می‌گذارد؟ بعضی‌ها آسیب را اعتراف می‌کنند، و سعی می‌کنند آن را تخفیف دهند، بعضی زندگی‌شان را وقف یاری به آسیب‌دیدگان دیگر می‌کنند؛ و سرانجام هستند کسانی که تمام توان‌شان را در این راه خرج می‌کنند که به هر قیمت شده دیگر آسیب نبینند. و اینها افراد بی‌رحمی می‌شوند که باید مراقب‌شان بود»
به راستی بشر به مانند این دو جوان اگر اینگونه دستان همدیگر را می‌گرفت و یکدیگر را رها نمی‌کرد هرگز جهان، به این شدت آسیب نمی‌دید؛ آنقدر دست نگرفتم که امروز از گرفتن می‌ترسیم! شاید در این ترس، درسی باشد برای انسان شدن، برای بازگشت به انسانیت.
آری؛ آن پیرمرد نیز شاید دلتنگ یک نوستالوژی غریبی در گذشته خود شده بود؛ و شاید نیز حسرتی از گذشته هنوز او را رها نکرده که اینگونه بی محابا به آن دو جوان معترض شد، هر چند هست من نمی‌دانم اما این را می‌دانم که شرایط کرونایی خیلی از ما را دلتنگ روال عادی گذشته کرده، دلتنگ بروز احساس، عاطفه و هیجان‌هایی که تحت هر عنوانی گاهی آن‌ها را سرکوب کردیم، اما شرایط کرونایی که اکنون یک دست دادن ساده را از ما گرفته و از نزدیک شدن به همدیگر می‌ترسیم چه چیزی را به ما خواهد آموخت؟ چه آینده ای را باید برای بشر ترسیم خواهد نمود؟ اگر این روند بازتکرار شود زندگی بشریت به چه سبک و سویی تغییر شکل خواهد داد.
هر چه هست من نمی‌دانم، اما این را می‌دانم که باید دست گرفت، آنهم محکم!
 
 
 
 
 

 

 

 

[کد خبر:AJ32649]
پايگاه خبري تحليلي آينه ي جم


نوشتن دیدگاه

گزارش تصویری

جدیدترین مطالب