ویژه های استان بوشهر

اهم خبرها از جنوب استان بوشهر

شکایت شرکت پازارگاد بابت انتشار انتقاد!/الماسی:مسئولين بايد در برابر رسانه ها سعه صدر به خرج دهند

       آینه جم : سردبیر پایگاه خبری آوای بوشهر با شكايت شرکت عملیات...

ارتش استخدام میکند/جزئیات

    آینه جم: ارتش جمهوری اسلامی ایران جهت تكمیل كادر افسری نیروهای زمینی،...

دلداری مدیر عامل منطقه ویژه به اعضای تیم پارس جم(+عکس)

    آینه جم: مدیرعامل منطقه ویژه پارس جنوبی روز گذشته در رختکن این تیم حضور...

با احکام استاندار بوشهر؛ سرپرست معاون سیاسی و اجتماعی و سرپرست معاون عمرانی فرمانداری جم منصوب شدند

     آینه جم:  با حکم استاندار بوشهر سرپرست معاونت سیاسی امنیتی و اجتماعی...

یادداشت/ دلالیسم و کارچاق اداری

    آینه جم:  -محمد مهدی رفیعی سر دفتر اسناد رسمی  در دنیای امروز همه ما...

پارس جم و انگیزه حفظ رده ششم مقابل پرسپولیس /رضاییان: مقابل پرسپولیس دست خالی زمین را ترک نمی‌کنیم

    آینه جم: شاگردان مهدی تارتار روز جمعه در آخرین بازی نیم فصل اول در ورزشگاه...

جراح بیمارستان کنگان سنگ بزرگ را از مثانه بیمار خارج کرد

  آینه جم: به همت تیم پزشکی بیمارستان امام خمینی (ره) کنگان، سنگ بزرگ از مثانه...

ده سال ديگر به عكس يادگاري امشب افتخار ميكنم/دلنوشته الماسي بعد از ديدار صميمانه با دانشجويان

       آینه جم:  سکینه الماسی نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی ...

استعفای عضو با سابقه شورای شهر جم

    آینه جم:   شنیده ها حاکیست اسدالله نیکخواه عضو شورای شهر جم و عضو...

نشست دانشجویان بوشهری دانشگاه های تهران با الماسی+تصاویر

    آینه جم: بيش از ١٨٠ دانشجوي بوشهري درحال تحصيل در دانشگاه هاي تهران با حضور...

دیدار اعضای شورای روحانیت اهل سنت عسلویه با مدیر عامل سازمان منطقه ویژه پارس+تصاویر

      آینه جم: مدیر عامل سازمان منطقه ویژه پارس در نشست با شورای روحانیت اهل...

در استان بوشهر رخ داد؛ رگبار پسر 19 ساله روی پدر/جزئیات

    آینه جم: متهمی که در وحدتیه دشتستان نیمه شب پدرش را به رگبار بسته و کشته بود...

استاندار بوشهر: اعتبارات عمرانی با اولویت طرح‌های آبرسانی تخصیص می‌یابد/ انشعاب آب باغ ویلاها قطع شود

      آینه جم:  استاندار بوشهر با تاکید بر تسریع اجرای طرح‌های آبرسانی...

راهزنی اداره کار جم از مردم در روز روشن/ اجبار به مراجعه به کاریابی و اخذ هزینه غیر قانونی!

آینه جم؛ ستاد بهداشت و درمان نفت بوشهر آگهی استخدام کارشناس برای بیمارستان توحید...

میزان بارش در شهرهای مختلف استان اعلام شد/کاهش محسوس دمای هوا

    آینه جم  - کارشناس اداره کل هواشناسی استان بوشهر گفت: با توجه به خروج...

گزارش خواندنی/ دورهمی استانداران اسبق بوشهر با دستاورد خاطره‌گویی!+ تصاویر

  آینهجم : نشست استانداران ادوار گذشته بوشهر در شرایطی طی روزهای پنجشنبه و جمعه...

گزارش تصویری

چابهار، تنها بندر اقیانوسی ایران/تصاویر

چابهار، تنها بندر اقیانوسی ایران/تصاویر

  چابهار، تنها بندر اقیانوسی...

تزیین انار شب یلدا؛ ۲۰ ایده ساده، اما شیک!/تصاویر

تزیین انار شب یلدا؛ ۲۰ ایده ساده، اما شیک!/تصاویر

تزیین انار شب یلدا؛ ۲۰ ایده ساده،...

سومین نمایشگاه ملی صنایع دستی در بیرجند/تصاویر

سومین نمایشگاه ملی صنایع دستی در بیرجند/تصاویر

نمایشگاه ملی صنایع دستی در بیرجند

telegram3.gif

 

469624998_467.jpg

 «آینه جم»: کارگران پیمانکاری منطقه ویژه اقتصادی پازس نگران آبان ماه هستند؛ زمانی که قراردادهایشان تمام می‌شود و مجبورند یا در عسلویه ساکن شوند یا کار را رها کنند. آیا عسلویه اصلاً زیرساخت لازم برای سکونت دو هزار خانواده را دارد؟!

به گزارش «آینه جم»:مشکلات و دغدغه‌های نیروی کار این روزها بی‌شمار است؛ دغدغه‌هایی که به شماره نمیآید؛ از گرانی همه چیز گرفته تا احتمال تعدیل و بیکاری قریب‌الوقوع؛ حال در این وانفسا اگر قرار باشد همه‌ی ساختار و شرایط شغلی‌ات هم، به‌یکباره تغییر کند، دیگر نور علی‌نور است....

«فریاد کمک‌خواهی و مساعدت طلبی ما از لابلای دود و گاز عسلویه حضور شما تقدیم می‌شود» این بخشی از دردنامه‌ی کارکنان منطقه ویژه عسلویه است. آنهایی که گیر افتاده‌اند و «مجبورند» یا کار را کامل رها کنند یا خانواده‌شان را بیاورند عسلویه و همانجا ساکن شوند.

۲۰ آلاینده سرطان‌زا در محیط عسلویه وجود دارد

ساکن شدن در عسلویه‌ای که مشکلات بسیار دارد، به همین سادگی‌ها نیست. همان عسلویه ای که مرداد ماه امسال، عیسی کلانتری (معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان محیط زیست کشور) درباره‌اش گفت: هیچکس نمی‌تواند ۴۸ ساعت در عسلویه زندگی کند و از نظر قوانین زیست محیطی همین «امروز» باید عسلویه تعطیل شود؛ همان عسلویه‌ای که کارگران آن می‌گویند وقتی قرار شد رئیس جمهور برای بازدید به منطقه بیاید، به خاطر شدت آلودگی، یک روز کامل، «فلرها» را خاموش کردند تا  کسی درنیابد که ما کارگران هر روز چه میزان آلودگی را استنشاق می‌کنیم! و همان عسلویه‌ای که آبان ماه سال گذشته، سرپرست مدیریت بهداشت، ایمنی و محیط زیستِ شرکت ملی پتروشیمی در گزارش دقیق خود که پس از سه سال نمونه‌برداری و بررسی کامل، منتشر شد، اینگونه آورد: بیش از ۲۰ آلاینده از نظر غلظت و اثرات بهداشتی مهم ازجمله بنزن، تولوئن، اتیل بنزن، زایلن (BTEX)، استایرن، هگزان نرمال، ۱.۳- بوتادین، متانول، آمونیاک، اتیلن گلایکول، اتیلن اکساید و... شناسایی شده است که در این میان بنزن، به عنوان یک آلاینده مهم و سرطان‌زا، در هوای کلیه شرکت‌ها، کریدورها ومحل‌های اسکان کارکنان در کل منطقه وجود داشته است.

این کارشناس مسئول، ضمن هشدار در مورد آلوده بودن شدید محیط، راهکارهایی ارائه داده ازجمله جابجایی کمپ‌ها و محل‌های اسکان کارکنان از منطقه صنعتی و آلوده و تغییر شیفت‌های کاری موجود (اقماری ۱-۲، دو هفته کاری و یک هفته استراحت) به سیستم ۲-۲ و ۱-۱ برای کاهش مواجهه و افزایش توان بازسازی بدن در برابر سموم؛ حالا جالب اینجاست که بدون توجه به این توصیه‌های ایمنی، نه تنها قصد ندارند درصد مواجهه کارکنان با آلودگی محیط را کاهش دهند بلکه می‌خواهند خانواده‌های آنها را نیز به همین محیط آلوده بکشانند؛ این مصیبت جدیدی‌ست که تازه آغاز شده..........

70

مشکل از بخشنامه وزارت نفت شروع شد

همه چیز از بخشنامه وزارت نفت شروع شد؛ در بهمن ماه ۹۶، با دستور وزیر نفت و موافقت شورای اداری و استخدامی صنعت نفت، اجرای طرح حذف فعالیت‌های اقماری در صنعت نفت و تبدیلِ «کار اقماری» به «نوبت کاری» یا «روزکار» در تمامی شرکت‌های اصلی و فرعی تابعه وزارت نفت (به استثنای کارکنان شاغل در سکوها و جزایر) ابلاغ شد.

براساس این ابلاغیه، همه کارکنان اقماری زیرمجموعه صنعت نفت، یعنی همه کسانی که براساس قانون ۱۴ روز کار و ۱۴ روز تعطیلات یا مشابه آن کار می‌کرده‌اند، از این به بعد بایستی در محل کار خود ساکن شوند. البته مقرر شده که به همه آنها وام خرید و یا اجاره مسکن بدون بهره به صورت ۱۲ ساله و با کسر از حقوق در قالب اقساط به میزان ۵۰ میلیون تومان داده شود که این امتیاز حداقلی، هیچ مشکلی از کارکنان پیمانکاری عسلویه حل نمی‌کند.

نزدیک به دوهزار کارگر پیمانکاری در بخش‌های مختلف منطقه ویژه اقتصادی پارس مشغول به کار هستند؛ از حراست و اجرائیات گرفته تا کارگران پیمانکاری خدمات و نگهداری؛ حتی به کارکنان رسمی و قرارداد مستقیم هم گفته شده که بایستی به زودی در عسلویه ساکن شوند؛ در شرایطی که عسلویه نه از امکانات زیستی کافی برخوردار است و نه آلودگی‌های محیطی آن اجازه زندگی سالم به خانواده‌ها را می‌دهد؛ اجرای ابلاغیه نفت برای کارگران این منطقه به شدت مشکل‌ساز شده‌است.

کارگران پیمانکاری عسلویه که پیش از این نیز مشکلات بسیاری داشتند، این روزها درگیر نگرانی مضاعفی شده‌اند که به نظر نمی‌رسد راهکاری حداقل در کوتاه مدت برای آن وجود داشته باشد؛ این کارگران که همیشه از تاخیر در پرداخت دستمزدها و شرایط بد غذا و کمپ‌های اقامتی انتقاد داشته‌اند، حالا درگیر معضلی هستند که قرار است مثل یک «چاه بی‌انتها» همه زندگی آنها را در خود ببلعد: چگونه خانواده‌هایمان را بیاوریم و در عسلویه ساکن شویم؟!

پای درد دل‌های چند نفر از این کارگران می‌نشینیم؛ کارگرانی که نمی‌خواهند نام خانوادگی‌شان در این گزارش ذکر شود؛ چراکه پیمانکاری‌اند و در معرض خطر بیکاری و قرارداد همه‌شان نیز اول آبان تمام می‌شود:

زندگی در عسلویه؛ با چه امکاناتی؟!

علی، یکی از کارگران پیمانکاری منطقه ویژه پارس، می‌گوید: حذف طرح اقماری و اسکان در عسلویه، آنهم به صورت ناگهانی، حتی خانواده‌های ما را هم نگران کرده است؛ مخصوصاً اینکه قرارداد همه ما کارگران پیمانکاری منطقه ویژه، تا اول آبان است و بعد از آن باید «قرارداد روزکار» ببندیم و دیگر اقماری نباشیم.

روابط عمومی منطقه ویژه اعلام کرده که بخشنامه‌ای خاص نیروهای اقماری صادر نشده ولی ما نیز از «دستورات عالی» وزارت نفت تبعیت می‌کنیم. او منظور از این اظهارات را همان «اسکان اجباری» نیروها می‌داند و می‌گوید: منظورشان این است که هیچ «بخشنامه داخلی» نداریم اما دستورات وزارت نفت برایشان لازم‌الاجراست.   

وی به تشریح مشکلات خود و همکارانش می‌پردازد: همکاران ما از همه جا هستند؛ از رشت؛ از اردبیل؛ از تهران و اصفهان. ما از سراسر کشور نیرو داریم. همسر من کارمند رسمی‌ست؛ الان باید چه کار کنیم؛ یا باید خودم کارم را اینجا رها کنم یا همسرم کارش را رها کند؛ آخر چطور؟ دو نفر کار می‌کنیم هزینه‌های زندگی را نمی‌توانیم تامین کنیم؛ قرار باشد یک نفر کار کند، چطور می‌شود امورات زندگی را گرداند؟ تازه همه مشکلات که فقط مادی نیست؛ زندگی در عسلویه؛ آحر چطور، با چه امکاناتی؟!

اول زیرساخت‌ها را بچینند بعد مردم را «به‌زور» بکوچانند!

محمد که یک کارگر پیمانکاری تبریزی است، دردهای مشابهی دارد: قراردادهای ما از نوع «اقماری» است؛ یعنی یکسری آیتم‌ها و مزایای خاص دارد مثل ۱۴ روز کار و ۱۴ روز استراحت، یا مزایای مزدیِ مخصوص کار اقماری که شامل هزینه ایاب و ذهاب هم می‌شود؛ کمپ‌های کارگری هم برای سکونت داریم؛ حالا قرار است این قراردادها به قرارداد «روزکار» با آیتم‌های خاص خودش تبدیل شود؛ یعنی ساکن عسلویه شویم و مثل کارگران ساکن با ما رفتار شود؛ دیگر از تعطیلی‌ ۱۴ روزه، کمپ و مزایای اقماری خبری نیست.

او به مشکلات خودش برمی‌گردد: همه زندگی‌ام را سرجمع کردم با هزار قرض و قوله توانسته‌ام در شهر خودم صاحب یک آپارتمان نقلی بشوم؛ چطور آن را رها کنم و خانواده را بیاورم عسلویه؟! ضمن اینکه در همین عسلویه کرایه خانه‌ها با غرب تهران برابری می‌کند؛ شما حداقل ماهی دو میلیون تومان برای اجاره یک پارتمان باید بپردازید! تازه مسکن مناسب به اندازه همه نیست؛ شما فرض کنید بخواهند همه کمپ‌ها را تعطیل کنند و کارگران به همراه خانواده‌هایشان در محدوده شهر ساکن شوند؛ آیا خانه مناسب به اندازه دو هزار خانواده هست؟! به نظر می‌رسد فکر هیچ جا را نکرده‌اند و فقط دست گذاشته‌اند روی نیروی کار اقماری و می‌گویند اقماری تعطیل!

او ادامه می‌دهد: اینها می‌گویند می‌خواهیم خانواده‌ها کنار هم باشند؛ اما کو امکانات! نه مدرسه درستی نه بیمارستان تخصصی! اول زیرساخت‌ها را بچینند بعد مردم را «به‌زور» بکوچانند! آخر اینکه رسمش نیست!

71

کدام مدرسه مناسبی اینجا هست که فرزندم را بیاورم؟!

و در نهایت، احمد که یک کارگر پیمانکارِ مشهدی‌ست و همسرش هم یک مهندس عمران و شاغل در یکی شرکت خصوصی شهر مشهد است، می‌گوید: نمی‌شود از همسرم بخواهم که کارش را رها کند؛ او یک کارگر قراردادی‌ست؛ نه امکان انتقالی دارد و نه می‌تواند کارش را رها کند؛ همین الان هم زندگی‌مان لنگ می‌زند؛ چه برسد به اینکه بخواهد درآمدمان نصف شود؛ از اینها گذشته آیا می‌شود از یک زن تحصیلکرده‌ی ساکن کلانشهر بخواهم بیاید عسلویه خانه‌داری کند؟!

احمد فرزند مدرسه‌ای هم دارد؛ او می‌گوید: قراردادهای ما اول آبان تمام می‌شود؛ مگر می‌شود اول آبان، بچه‌ای که یک ماه است مدرسه می‌رود را از مدرسه گرفت و آورد عسلویه؟ اصلاً کدام مدرسه مناسبی اینجا هست که فرزندم را بیاورم؟!

او در پاسخ به "چه می‌خواهی بکنی"؛ می‌گوید: هیچ؛ یا کارمان را رها می کنیم و بیکار می‌شویم یا اینکه بعد تعطیلی کمپ‌ها، با چند نفر از همکاران می‌رویم خانه مجردی کرایه می‌کنیم؛ شما حساب کنید زندگی در کمپ بیشتر آسیب اجتماعی دارد یا در خانه مجردی؟! آخر یکی از بهانه‌ها این است که می‌خواهند با «طرح اسکان» از اعتیاد و آسیب‌های اجتماعی جلوگیری کنند اما چطور با ترویج خانه مجردی؟!

احمد در پایان صحبت‌هایش می‌گوید: می‌خواهند سیستم ۱۴ روز کار، ۱۴ روز مرخصی را تعطیل کنند؛ وقتی مرخصی نداشته باشیم که برویم خانواده‌هایمان را ببینیم؛ خودش یک آسیب بزرگ است؛ آیا فکر اینها را کرده‌اند؟!

کارگران پیمانکاری پارس جنوبی، بارها به همه مقامات نامه نوشته‌اند؛ به نمایندگان مجلس؛ به امام جمعه؛ به همه مسئولان؛ اما انگار قرار نیست چیزی عوض شود. در یکی از این نامه‌های متعددِ آنها آمده است:

 «اینجا عسلویه است. جایی که نفس کشیدن در آن دشوار است اما ما نیروهای پیمانکاری و قراردادی در این مکان کار می‌کنیم تا برای خانواده و فرزندانمان امرار معاش مهیا کنیم. بعد از بیست سال کار کردن در این محیط آلوده به صورت تردد اقماری یا همان ۱۴-۱۴، سقف حقوق ما چهار ملیون است؛ آقای وزیر محترمِ نفت که حتی حاضر نیست یک روز در این محیط، شب را سپری کند دستور ساکن شدن این نیروهای بینوا را صادر نموده؛ این درحالیست که اکثر مسولان انسان دوست و حتی معاون ریس جمهور اعلام نموده‌اند که عسلویه بایستی تخلیه گردد. جان ما هیچ؛ فرزندانمان چه گناهی کرده‌اند که بایستی در این محیط آلوده بدون هیچ امکانات زیرساختی اعم از مدرسه، بیمارستان و پارک بازی سپری کنند؟! آیا حاضرید فرزند خودتان چنین جایی زندگی کند؟! آیا می‌دانید اجاره یک منزل صد متری در جم و عسلویه ماهی دو میلیون شده؟! می‌دانید در عمل هیچ خانواده‌ای اینجا ساکن نمی‌شود و در نهایت هر چند نفر یک خانه اجاره می‌کنند و باعث فساد اخلاقی در این مناطق می‌شود؟ می‌دانید باعث جدایی خانواده‌ها و طلاق می‌شوید؟!»

از آبان ماه، کار اقماری تعطیل است

با دفتر منابع انسانی منطقه ویژه اقتصادی پارس تماس می‌گیریم؛ دغدغه کارگران در رابطه با ممنوعیت کار اقماری را مطرح می‌کنیم؛ آنها خبر را تایید می‌کنند؛ می‌گویند صحت دارد؛ کار اقماری برچیده می‌شود....

منابع انسانی منطقه ویژه می‌گوید: دست ما نیست؛ بخشنامه‌ی بالادستی وزارت نفت است و برای ما هم لازم‌الاجرا.

پس "مشکلات کارگران چه می‌شود"؛ می گویند: نمی‌دانیم؛ کارگان ناراحتی‌هایی دارند اما دیگر به اما اجازه نمی‌دهند قرارداد اقماری ببندیم؛ دیگر از اول آبان، نه؛ نمی‌گذارند؛ نه برای کارکنان پیمانکاری و نه حتی برای قراردادمستقیم‌ها و رسمی‌ها.....

عسلویه اعتیاد زیاد است؛ آمار ناهنجاری‌ها بالاست؛ اما از اول آبان شاید اوضاع بدتر شود چون انتقال خانواده‌ها به شهری مثل عسلویه تقریباً ناممکن است؛ بنابراین شاید خیلی‌ها کارشان را رها کنند و از خیرِ همین حداکثر چهار میلیون هم بگذرند و به خیل بیکاران شهرهای بزرگ اضافه شوند؛ یا اینکه دور از خانواده و بدون چهارده روز مرخصی و هزینه ایاب و ذهاب، بمانند در خانه‌مجردی‌های عسلویه؛ پس بدون تردید اوضاع آسیب‌های اجتماعی در عسلویه بدتر می‌شود.

گزارش: نسرین هزاره مقدم -ایلنا

 

اخبار مرتبط:

1. بخشنامه حذف اقماری کاری؛ قابل تقدیر یا شایسته تقبیح!
[کد خبر:AJ26105]
پايگاه خبري تحليلي آينه ي جم


دیدگاه‌ها   

+1 # جوهری جمی 1397-07-18 12:39
در اینکه ساکن شدن در عسلویه برخی تبعات منفی دارد شکی نیست ولی نمیدانم چه کاسه ای زیر نیم کاسه است که پروپاگاندای عظیمی در مذمت این کار شب و روز از در و دیوار میریزد. یقین دارم که این اعتراضات و این نوحه سرایی ها اصلا و ابدا دغدغه کارگر و معیشت و خانواده های آنان ندارند چه اگر اینگونه می بود باید سالیانی پیشتر به فکر این مظلومانی که حقیقتا چیزی جز بردگان نوین در سیستم برده داری نوین نیستند می بودند. پس این مافیای رسانه ای که اکون تا این حد افراطی عاشق کارگر و مدافع حقوقش شده تا حالا کجا بوده است؟ مگر هم اکنون همین پیمانکاران محترم خون این مظلومان را در شیشه نکرده اند؟ مگر حقوقها با تاخیرات چند ماهه روبرو نیست؟ مگر کسی جرات نفس کشیدن و اعتراض دارد؟ در مورد اخراجی ها و خانه نشین کردن به ناحق آنان چرا تا حالا فریاد که هیچ حتی لب تر نکردید؟ مگر اخراج آنان موجب افزایش بیکاران و از هم گسیختن خانواده ها وافزایش معضلات و آسیب های اجتماعی نمیشود؟ و دهها سوال دیگر که جای مطرح کردنش اینجا نیست و وقتش هم ناموجود. به نظر می رسد این طرح فقط باعث از بین رفتن سود و منافع برخی نورچشمیها و ژنهای خوب است و الا تنها موضوعی که واقعا مبرهن و مسجل و اظهر من الشمس است این است که حقیقتا کسی دلش برای کارگر و مصیبتهای کارگران و خانواده های آنان نمی سوزد و حتی اصلا توجهی هم نمی کند چه اگر غیر از این می بود کارگران تا به این حد دچار فقر و فلاکت و مصیبت نبودند. موضوع همانگونه که عرض کردم به خاطر به خطر افتادن سودهای کلان و منافع سرشار نورچشمی ها و آقازاده ها و ژنهای خوب و اشراف زادگانی است که هیچگاه دغدغه کارگر و فقیر و مستمند و مستضعف نداشته و ندارند و نخواهند داشت. از طرفی اگر واقعا این کارگران و خانواده هایشان نمی توانند در عسلیویه ساکن شوند که واقعا هم صعب وسخت و دشوار است پس بومیانی که همه زندگی و دار و ندارشان را از دست داده و حتی در همین محیط آلاینده و سرطانزا و غیر قابل زیست حتی درد جانکاه بیکاری را نیز تحمل می کنند باید چه بگویند و چه کنند؟ بیکاری که هیچ از آن بدتر حتی نفت و گاز شغلهای سنتی آبا و اجدادی آنها را نیز به وزرطه نابودی کشانده است. پس معلوم میشود اصلا و ابدا دغدغه کارگر و حق و حقوقش و سلامت اش و خانواده اش در میان نیست و قضیه همان است که عرض کردم.
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
+1 # یه جوان بومی 1397-07-22 22:47
احسنت برشما
من خودم با مدرک کارشناسی ارشد به زور یه کار در حد دیپلم گیر آوردم اونم یه شهرستانی پارتیم شد
چزا نباید جوانای بومی برن سر یک کار خوب
قبلا میگفتن سواد ندارن
حالا که همه سواد دانشگاهی دارن پس چ؟!!!
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # سحاد 1397-07-29 13:10
با سلام
متاسفانه بومی ها خوشحال شدند که همه روزکار میشن ولی بنده خداها نمیفهمن که اگه تعداد بره بالاتر الودگی از همینم که هست بدتر میشه . ما که از سه شنبه روزکار هستیم مشکلات که زیاده ولی متاسفانه نمیشه کاریش کرد یا باید بریم از اینجا یا اینکه حرف اضافه نزنیم و کارمونو انجام بدیم . بدبختی ما اینه که نه نهاد رهبری و نه نهاد ریاست جمهوری و نه این مجلس خسته به مشکلات ما رسیدگی میکنند.خدا هزارن بار لعنت کند کسی رو که بازم خیال رای دادن به امثال الماسی رو دارن .
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه