آینه جم/افسون زیرک
آمارهای تازه مرکز آمار ایران، بار دیگر زنگ خطر معیشت در بوشهر را به صدا درآورده است؛ هشداری که البته برای مردم این استان مدتهاست به مرثیه تکراری تبدیل شده و شاید مسئولان هنوز آن را جدی گرفته اند.
بر اساس گزارش مرکز آمار از وضعیت تورم در مردادماه، بوشهر در بین استان هایی قرار گرفته که تورم نقطه به نقطه خوراکی ها در آن از مرز ۱۰۰ درصد عبور کرده است. همچنین در آمار کلی تورم نقطه‌به‌نقطه استان ها، نرخ بوشهر ۱۰۱.۲ درصد اعلام شده؛ یعنی هزینه خرید سبدی مشابه از کالاها و خدمات برای خانوار بوشهری، نسبت به مرداد پارسال بیش از دو برابر شده است.
این در حالی است که تورم نقطه‌به‌نقطه کل کشور ۸۹ درصد گزارش شده است؛ به عبارتی بوشهری ها 12 واحد بیشتر تورم را تجربه کرده اند.
این اعداد روی کاغذ شاید فقط چند درصد بالا و پایین باشند، اما در زندگی واقعی یعنی کوچکتر شدن سفره خانواده ها؛ یعنی حذف تدریجی گوشت، ماهی، میوه، لبنیات و بسیاری از اقلامی که تا همین چند سال قبل جزو خریدهای معمول خانوار بودند.
پرسش مهم اینجاست؛ استانی که میزبان بخش بزرگی از تأسیسات عظیم نفت، گاز و پتروشیمی کشور است، چرا باید مردمش چنین فشار سنگینی را در تأمین نیازهای روزمره تحمل کنند؟ سهم مردم استان از این همه ثروت و ظرفیت اقتصادی، اگر قرار است در کیفیت زندگی آنها دیده نشود، دقیقاً کجا باید دیده شود؟
موضوع تازه هم نیست. پیش از این نیز گزارش‌های متعددی در رسانه ها از جمله «خلیج فارس» منتشر شد و نسبت به وضعیت گرانی و فاصله درآمد خانوارهای بوشهری با هزینه های زندگی هشدار داده شده، اما استمرار این وضعیت تهدیدی جدی تر برای دهک‌های پایین درآمدی محسوب می شود.
نکته قابل تأمل آنکه چندی پیش، استاندار بوشهر نیز گرانی برخی کالاها در استان را «غیرقابل پذیرش» دانسته و بر نظارت مستمر بازار تأکید کرده بود. اکنون باید پرسید نتیجه این نظارت ها چه بوده است؟
قطعاً همه تورم بوشهر محصول تصمیمات استانی نیست و بخش مهمی از آن ریشه در سیاست های کلان اقتصادی کشور دارد؛ اما تفاوت نرخ تورم میان استان‌ها نشان می‌دهد نمی‌توان مدیریت محلی بازار، هزینه حمل‌ونقل و ضعف نظارت را هم نادیده گرفت.
دیگر زمان برگزاری جلسه و اعلام «تشدید نظارت‌ها» گذشته است. وقتی شاخص های رسمی، بوشهر را در میان استان های دارای تورم بالای ۱۰۰ درصد نشان می دهند، افکار عمومی حق دارد از مسئولان اقتصادی استان بپرسد: برنامه عملیاتی شما برای مهار گرانی چیست و مردم چه زمانی باید اثر آن را در جیب و سفره خود ببینند؟
