آینه جم-طبق گزارش ها بیماران دیابتی در بوشهر با کمبود جدی برخی داروهای مورد نیاز خود مواجه‌اند و *پیوگلیتازون* عملاً در داروخانه‌های بوشهر نایاب شده است؛ این در حالی است که گزارش‌ها از دسترسی آسان‌تر به همین دارو در شیراز حکایت دارد اگر دارو در شبکه توزیع کشور موجود است اما بیمار بوشهری برای پیدا کردن آن باید راهی شیراز شود، مسئله دیگر صرفاً «کمبود دارو» نیست؛ مسئله، نحوه مدیریت، توزیع و نظارت بر زنجیره تأمین دارو در استان است.

بیمار دیابتی نمی‌تواند درمانش را با تقویم اداری و بخشنامه‌های معاونت غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی بوشهر تنظیم کند

 دارویی که امروز نیست، ممکن است فردا به عارضه، افزایش قند و هزینه‌های بیشتر درمان منجر شود. پرسش روشن از مسئولان غذا و داروی بوشهر این است: پیوگلیتازون کجاست؟ چه میزان وارد استان شده، چگونه توزیع شده و چرا وقتی در شیراز قابل تهیه است، بیمار بوشهری باید برای یک داروی معمولی سرگردان شود؟

اگر پاسخ، «کمبود سراسری» نیست پس باید درباره مدیریت استانی توزیع دارو پاسخ داده شود؛ و اگر کمبود سراسری است، موجودی داروخانه‌های شیراز چه توضیحی دارد؟ 

مردم بوشهر حق دارند بدانند مشکل از کجاست؛ چون نسخه پزشک وقتی دارو در قفسه داروخانه پیدا نمی‌شود عملاً تبدیل به یک تکه کاغذ بی‌خاصیت شده است.

* فراخبر