آینه جم/شهرستان جم با تمام ظرفیت‌های بی‌نظیر اقتصادی، صنعتی و اجتماعی خود، سال‌هاست که در میانِ دودِ صنایع نفت و گاز و انتظاراتِ انباشته‌شده شهروندان قرار دارد. با این حال، آنچه بیش از هر چالش دیگری این روزها بر تنِ این خطه سنگینی می‌کند، سایه سنگینِ «رخوت، بی‌تحرکی و روزمرگی» بر پیکره برخی مدیران ادارات و دستگاه‌های اجرایی این شهرستان است.
جم، شهرستانی معمولی نیست. همسایگی با پایتخت انرژی جهان (پارس جنوبی) و برخورداری از موقعیت راهبردی، به این معنی است که ضرب‌آهنگِ تصمیم‌گیری و مدیریت در آن باید تندتر، هوشمندانه‌تر و جهادی‌تر از مناطق عادی باشد. اما واقعیت‌های ملموس در کفِ میدان، تصویر دیگری را روایت می‌کنند؛ تصویری از پشت‌میزنشینی‌های طولانی، پاسکاری مطالبات مردم میان ادارات، و انتظارِ مفرد برای دستورالعمل‌های استانی که گویی ابتکار عمل را از مدیران شهرستانی سلب کرده است.
بیماریِ «روزمرگی» به جای «مسئله‌محوری»
بزرگ‌ترین آسیبِ رخوت مدیریتی در جم، تبدیل شدنِ «مدیریتِ فعال و پیشران» به «مدیریتِ واکنشی و رفع تکلیفی» است. پروژه‌های عمرانی نیمه‌کاره، گره‌های کور در حوزه زیرساخت‌ها، تاخیر در پیگیری مطالبات به‌حق مردم و صنایع در حوزه مسئولیت‌های اجتماعی، و عدم بهره‌گیری بهینه از ظرفیت‌های قانونی، همه و همه نشانه‌های آشکاری از کم‌رنگ شدنِ روحیه تحرک و پویایی در برخی مدیران است.
برخی مدیران گویی فراموش کرده‌اند که صندلی مدیریت در شهرستانی پرظرفیت و در عین حال آسیب‌پذیر چون جم، جایگاه آزمون و خطا یا استراحت اداری نیست. فرسایشِ انگیزه در میان مدیران، مستقیماً به فرسایش سرمایه اجتماعی نظام اداری و ناامیدی شهروندان منجر می‌شود. مردم جم نمی‌پذیرند که در شهرستانی با این حجم از ثروت پیرامونی، برای بدیهی‌ترین مطالبات توسعه‌ای و رفاهی خود با دیوان‌سالاریِ کُند و بی‌حوصلگیِ مدیران مواجه شوند.
ضرورتِ «خانه‌تکانی» در نظام مدیریتی جم
توسعه جم نیازی مبرم به تفکر نو، مدیران خستگی‌ناپذیر، مطالبه‌گر و میدانی دارد. مدیری که پشت درهای بسته اتاق کار خود محبوس است و از درک واقعیت‌های کفِ جامعه عاجز، نمی‌تواند گرهی از مشکلات این مردم باز کند.
انتظار به‌حق شهروندان و فعالان رسانه‌ای و مدنی جم از فرمانداری محترم و مدیریت ارشد استان بوشهر این است که با عینکِ ارزیابیِ دقیق عملکرد، به سراغِ سنجشِ عیارِ مدیران دستگاه‌ها بروند. دستگاه‌هایی که مدیران آن‌ها دچار رخوت و سستی شده‌اند، نیازمند تزریقِ خونِ تازه، مدیران جوان، باانگیزه و پاسخگو هستند.
جم دیگر تابِ زمان‌سوزیِ مدیرانِ بی‌تحرک را ندارد؛ توسعه، معطلِ اراده‌های آهنین است، نه مدیرانی که گذرِ ایام را از پشت پنجره‌های ادارات تماشا می‌کنند
[کد خبر:AJ54638]
