آینه جم- الیاس احمدحسینی
سفر غلامرضا تاجگردون به بوشهر ــ به دعوت استاندار و برای حضور در همایش خرما ــ تنها یک رویداد اداری نبود؛ بهانهای بود برای باز شدن صندوقچهای از مطالبات دیرسال مردم شمال استان. در راه بازگشت او به گچساران، دیدار کوتاه چندساعته در گناوه فرصتی شد تا بار دیگر مسئلهای که سالهاست در گفتوگوهای عمومی تکرار میشود، اما کمتر در عمل پیش میرود، بر میز قرار گیرد: جاده گناوه–گچساران؛ و گناوه- میشان. شریان خاموشی که اگر زنده شود، مسیر توسعه دو استان را از بنیاد دگرگون میکند.
تاجگردون با استقبال از طرح و با لحنی همراه با انتقاد از وقفههای ایجادشده، توضیح داد که برنامه کلان، اتصال بندر گناوه به استان اصفهان و تبدیل مسیرهای فرعی بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد به شاهراه جنوب به مرکز است؛ مسیری که در دورههای گذشته نیمهکاره پیش رفت و از سال ۹۹ «همهچیز تعطیل شد». او گفت پیگیریهای اخیر، موانع قانونی و بودجهای را تا حد زیادی رفع کرده و «بزودی استارت کار زده خواهد شد». تأکید او بر تخصیص بخش قابلتوجهی از بودجه گچساران به گردنههای اللهاکبر و عزرائیل ــ که در محدوده بوشهر قرار دارند ــ نشان میدهد نگاه او تنها بومی نیست؛ بلکه منطقهای و راهبردی است.
تاجگردون یادآور شد که با تکمیل مسیر تنگدیل و تونل سهکیلومتری آن، راه گناوه تا اصفهان ۱۲۰ کیلومتر کوتاهتر میشود؛ عددی که معنایش صرفاً کاهش مسافت نیست، بلکه تقویت تجارت، گردشگری و پیوندهای اقتصادی گستردهتر است. قرار است بازدید میدانی از همین مسیر انجام شود؛ اقدامی که اگر به تصمیمات عملی بینجامد، میتواند نقطه عطف باشد.
در نشست غیررسمی، بار دیگر بر قرابتهای فرهنگی و زبانی، پیوندهای فامیلی، و همسرنوشتی تجاری میان مردم دو استان تأکید شد. همچنین محرومیت تاریخی گناوه و دیلم و بیتوجهی مزمن به شمال استان بوشهر بر سر زبانها افتاد؛ محرومیتی که تاجگردون نیز آن را تأیید کرد و گفت این حوزه ــ با تکیه بر دریا، تجارت و زیرساختهای بندری و منابع نفت و گاز میتواند به قطب تولید و پایانه صادراتی صنایع و پتروشیمی تبدیل شود؛ و اگر نگاه توسعهمحور بر تصمیمات جای گیرد، حتی ظرفیت رقابت با کیش و دبی را در گردشگری دارد.
کارنامه تاجگردون ــ از ریاست کمیسیون برنامه و بودجه تا اقدامات عمرانی در گچساران و باشت ــ نشان میدهد او توان تحقق پروژههای سخت و بنبستگشا را داشته است. اگر اینبار نیز راه گناوه–گچساران به سرانجام برسد، منافع مشترک دو استان میتواند شمال بوشهر را وارد دورهای تازه از پیشرفت کند.
با این همه، انتظار میرود فرماندار، استاندار و نمایندگان استان از این فرصت بهره ببرند؛ با نشستهای منظم و تعامل واقعی، گره بودجهای شمال بوشهر را بگشایند و اجازه ندهند این وعدهها سرنوشت وعدههای فراموششده سالهای قبل را تکرار کند.
