آینه جم- مسیح کشاورز، دبیر انجمن تامین کنندگان، تولیدکنندگان و واردکنندگان برنج ایران اخیرا در نامه ای به وزیر جهاد کشاورزی با اشاره به وضعیت تولید داخلی، موجودی انبارها و شرایط بازار، خواستار تداوم اجرای ممنوعیت واردات برنج در فصل برداشت سال جاری شد.
به گزارش آینه جم؛ در بخشی از این نامه آمده: «فصل جدید زراعی کشورهای صادرکننده هند و پاکستان از آبان ماه شروع میشود و در طول ماههای مرداد، شهریور و مهر دوره ممنوعیت واردات برنج کشور ماست، به دلیل کمبود عرضه در این کشورها شاهد افزایش قیمت هستیم که در صورت عدم برقراری دوره ممنوعیت و صدور مجوز خرید، منابع ارزی کشور لطمه خواهد دید.»
ممنوعیت واردات برنج؛ به نفع کشاورز یا انبارداران؟
تابناک نوشت: این درخواست درحالی به وزیر جهاد کشاورزی ارائه شده است که دبیر انجمن تامین کنندگان، تولیدکنندگان و واردکنندگان برنج کسی است که همزمان هم واردکننده است و حالا درخواست ممنوعیت واردات دارد تا با خیال آسوده به مدیریت بازار برای سود شخصی بپردازد.
به نظر می رسد که وقتی واردکنندگان ممنوعیت واردات در فصل برداشت را از وزارت جهاد درخواست میکنند، بیشتر به دنبال ایجاد کمبود مصنوعی در بازار هستند تا بتوانند کالاهایی را که پیشتر مثلا در تیرماه یا قبل از ممنوعیت وارد کردهاند بتوانند با قیمتهای بسیار بالاتر به مصرفکننده بفروشند و این یک استراتژی کلاسیک برای بالا بردن قیمتهاست، نه حمایت از کشاورز.
حمایت از کشاورز یا مهندسی گرانی؟
ازسویی دیگر، ۵۰۰ هزار تن برنج از فصل قبل که دبیر انجمن واردکنندگان برنج در نامه اش مدعی آن است «تهدید» دیگری به افزایش قیمت ها است و سوال این است که اگر واقعاً ۵۰۰ هزار تن برنج در انبارها موجود است، چرا این مقدار کالا به بازار عرضه نشده تا قیمتها کاهشی شود ؟
موضوع دیگر اینکه ، این مقدار موجودی در دست کیست؟ اگر در دست کشاورزان است، به این معنی است که سیستم خرید دولتی شکست خورده است و اگر در دست بازرگانان است این «تهدید» برای «جایگاه استراتژیک برای احتکار» است و درخواست ممنوعیت واردات هیچ معنی دیگری ندارد جز اینکه انبارها پر است و صرفا برای فشار آوردن به مصرفکننده است تا مجبور شود برنج موجود در انبارها را به هر قیمتی بخرد.
همچنین ادعای دبیر انجمن واردکنندگان برنج مبنی براینکه چون در مرداد تا مهر قیمتها در هند و پاکستان بالا میرود و منابع ارزی لطمه میبیند استدلال کاملاً تجاری است و بوی مهندسی قیمت میدهد؛ چراکه همه مطلع هستند که قیمت جهانی در آن بازه زمانی بالا میرود، پس قصد دارند تا از الان واردات را به شدت بالا برده تا انبارها را پر کرده و بعد از آن واردات را ممنوع کنند تا در بازه مرداد تا مهر، کالاهای خودمان را با قیمتهای نجومی بفروشند .
ازسویی دیگر، تجربه نشان داده است که تخمینهای کشاورزی معمولاً با خطای زیادی همراه است و تکیه بر یک عدد تخمینی برای گرفتن «ممنوعیت واردات»، ریسک بزرگی دارد برای مثال اگر تولید کمتر از حد انتظار باشد و واردات هم ممنوع شود، کشور با «بحران کمبود برنج» مواجه خواهد شد و نتیجهاش انفجار قیمتهاست.
بنابراین، تولید زیاد لزوماً به معنای عرضه زیاد نیست؛ مگر اینکه دولت سیستمی برای خرید تضمینی از کشاورزان داشته باشد در غیر این صورت، تولید زیاد فقط باعث میشود کشاورز برنجش را ارزان بفروشد و واسطهها آن را در انبار نگه دارند تا قیمت بالا برود.
