آینه جم: در روزهایی که نام برخی گزینه‌های مدیریتی برای تصدی مسئولیت در شرکت‌های بزرگ اقتصادی و صنعتی کشور مطرح می‌شود بار دیگر شاهد شکل‌گیری یک رویه نگران‌کننده هستیم رویه‌ای که به جای نقد عملکرد، تخصص و کارنامه افراد تلاش می‌کند جغرافیای محل تولد و حمایت هم‌استانی‌ها را به ابزاری برای تخریب تبدیل کند.

 انتشار برخی مطالب درباره گزینه‌های احتمالی مدیرعاملی پتروشیمی کیمیای پارس خاورمیانه و تأکید معنادار بر «حمایت بوشهری‌ها» از یک مدیر باسابقه این پرسش جدی را به وجود آورده است که آیا حمایت از نیروهای متخصص و توانمند یک استان به یک نقطه ضعف تبدیل شده است؟

 اگر مدیری فاقد تخصص و تجربه باشد قطعاً حمایت‌های سیاسی، قومی و منطقه‌ای نیز نمی‌تواند ضعف‌های او را پنهان کند اما اگر فردی دارای سابقه مدیریتی، تجربه عملیاتی، شناخت صنعت و کارنامه قابل دفاع باشد چرا باید حمایت نخبگان و فعالان استان از او به عنوان یک اتهام رسانه‌ای مطرح شود؟

 بوشهر تنها یک استان جغرافیایی نیست بلکه قلب تپنده صنعت نفت، گاز و پتروشیمی کشور به شمار می رود. ده‌ها سال است که بزرگ‌ترین پروژه‌های انرژی ایران در این استان اجرا می‌شود و طبیعی است که در چنین بستری مدیران و متخصصان برجسته‌ای نیز پرورش یافته باشند. اگر پس از این همه سال حتی نتوان از حضور یک مدیر بوشهری در رقابت‌های مدیریتی دفاع کرد باید پرسید سهم این استان از توسعه انسانی صنعت چه بوده است؟

 نکته قابل تأمل‌تر سکوت برخی مسئولان و نمایندگان استان در برابر این نوع فضاسازی‌هاست. انتظار افکار عمومی این نیست که از فرد یا گزینه خاصی بدون توجه به شایستگی حمایت شود بلکه مطالبه مردم این است که از حق برابر فرزندان استان برای حضور در عرصه‌های مدیریتی دفاع شود.

 نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی، مدیر ارشد استان و چهره‌های اثرگذار بوشهر باید نسبت به این مسئله حساس باشند. دفاع از فرصت برابر برای نیروهای توانمند بومی دفاع از شایسته‌سالاری است نه سهم‌خواهی و نه مطالبه امتیاز ویژه.

 امروز مسئله حمیدرضا رنود کاندیدای مدیرعاملی شرکت پتروشیمی کیمیای پارس خاورمیانه یا هر مدیر دیگری نیست. مسئله اصلی آن است که آیا هرگاه نام یک مدیر بوشهری برای مسئولیتی مهم مطرح شود باید ابتدا با برچسب «حمایت بوشهری‌ها» مورد هجمه قرار گیرد؟ آیا حمایت یک استان از سرمایه انسانی خود جرم است؟

 "رنود" که بخش مهمی از عمر کاری خود را در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی سپری کرده و در شرکت‌های مختلف از جمله پتروشیمی‌های اروند، شهید تندگویان، شیراز، کیمیای پارس خاورمیانه، جم، دماوند انرژی، شرکت نفت پاسارگاد، نفت و گاز پارس و شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی مسئولیت‌های مدیریتی و راهبردی داشته و از نزدیک با سازوکارهای بازرگانی، زنجیره تأمین، برنامه‌ریزی و مدیریت در صنعت انرژی آشناست.

 به هر ترتیب هیچ‌کس انتظار ندارد مدیران صرفاً به دلیل بومی بودن منصوب شوند اما به همان اندازه نیز پذیرفتنی نیست که بومی بودن به ابزاری برای تخریب و تردیدافکنی تبدیل شود. 

 امروز انتظار مردم استان بوشهر از مسئولان و تصمیم‌گیران روشن است و آن این که اجازه ندهند روایت‌های جهت‌دار جایگزین واقعیت‌ها شود و فضاسازی‌های رسانه‌ای، مسیر ارزیابی عادلانه مدیران را منحرف کند. حمایت از نیروهای توانمند بومی دفاع از ظرفیت‌های ملی است و بی‌تفاوتی در برابر تخریب آنان نادیده گرفتن بخشی از سرمایه انسانی کشور.

*نویسنده: دکتر مهرداد جشنی پور 

نوشتن دیدگاه