آینه جم: خبر آزادسازی تردد خودروهای مناطق آزاد در ۴ استان کشور، بار دیگر کامِ بوشهری‌ها را تلخ کرد.

به گزارش آینه جم؛ در حالی که ساکنان سایر استان‌ها از مزایای قانونی مناطق آزاد بهره‌مند می‌شوند، بوشهر همچنان در ایستگاه «انتظار» متوقف مانده است. استانی که پرونده‌اش از سال ۱۳۹۴ روی میزها خاک خورد و در نهایت در اردیبهشت ۱۴۰۰ به «قانون» تبدیل شد، اما با گذشت سال‌ها از آن تصویب رسمی، گویی همچنان در هزارتوی اجرا سرگردان است؛ انگار برای بوشهر، «منطقه آزاد» تنها یک عنوانِ پرطمطراق روی کاغذ است که اجازه خودنمایی در خیابان‌های شهر را ندارد!

انتشار خبر رسمی آزادسازی تردد خودروهای مناطق آزاد در استان‌های گیلان، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و خوزستان، برای ما بوشهری‌ها یادآور یک حسرت قدیمی است. حکایتِ ما و منطقه آزاد، حکایتِ آن «غول مرحله آخری» است که گویا هیچ‌کس را یارای شکست دادنش نیست.

وقتی به حافظه تاریخی این پرونده نگاه می‌کنیم، عمق ماجرا تلخ‌تر می‌شود؛ نخستین بار در سال ۱۳۹۴ بود که ایده تبدیل بوشهر به منطقه آزاد مطرح شد. سال‌ها میان مجلس و شورای نگهبان پاسکاری شد، تغییر دولت‌ها را دید و سرانجام در اردیبهشت ۱۴۰۰با تایید مجمع تشخیص مصلحت نظام، به یک «قانون لازم‌الاجرا» تبدیل شد. اما امروز، چند سال پس از آن «مصوبه قانونی»، ما هنوز در حالِ پرسش از وضعیتِ اجرا هستیم.

چرا برای سایر استان‌ها، «منطقه آزاد» یعنی تسهیل در رفت‌و‌آمد و رونق اقتصادی، اما برای بوشهر، این واژه همچنان در حد یک تیتر خبری باقی مانده است؟ گویی در پرونده بوشهر، «شاخ مار» شکسته است و طلسمی عجیب بر آن سایه افکنده که اجازه نمی‌دهد مزایای قانونی، از لایحه به واقعیت تبدیل شود.

آیا غول مرحله آخر، همان بروکراسیِ کُند و بی‌انگیزه‌ای است که اجازه نمی‌دهد حقِ قانونی بوشهر ادا شود؟ یا شاید هم برای متولیان امر، بوشهر باید تنها در نقشِ «پایتخت انرژی» باقی بماند و از منافع توسعه‌ی متوازنِ مناطق آزاد محروم باشد؟

اینکه در بوشهر، حتی ساده‌ترین و ملموس‌ترینِ مزایایِ یک منطقه آزاد، یعنی تردد خودروها، هنوز به رویا تبدیل شده، نشان می‌دهد که قانون به‌تنهایی کافی نیست. وقتی در همسایگی‌مان یا در دوردست‌ها، مناطق آزاد نفسی تازه می‌کنند، دیدنِ ویراژ خودروهای پلاکِ منطقه آزاد در خیابان‌های بوشهر، دیگر یک آرزو نیست، بلکه یک مطالبه انباشته شده است.

آقایان مسئول! بوشهری‌ها سال‌هاست که سندِ قانونِ منطقه آزاد را در دست دارند؛ اما سندِ روی کاغذ، شکمِ اقتصادِ استان را سیر نمی‌کند و حسرتِ بوشهری ها را هم درمان نمی‌کند.

برای اینکه «شاخ مارِ» این پرونده بالاخره شکسته شود، شاید لازم باشد غولِ مرحله آخر را از صندلیِ بی‌تفاوتی بلند کنید. بوشهر، منطقه آزاد است؛ فقط کافی است باور کنید که این قانون، واقعاً متعلق به همین‌جاست!

خلیج فارس 

نوشتن دیدگاه