به گزارش آینه جم؛ دشت جم و ریز در وضعیت بحرانی است.واقعيت اين است كه مردم شهرستان جم اينك بر روي دو دشت پرخطر به نام دشت جم و دشت ريز زندگي مي كنند.

دو دشتي كه زمان هاي نه چندان دور سفرههاي سخاوتمند زير زمينيشان سرشار از مايه حيات بود آنگونه كه بر سطح زمين جاري و ساري مي گشت و اين نعمت گوارا در شوره زار مناطق پيراموني خود به شيريني و گوارايي نقل تاريخ جغرافياي اين سرزمين است.
ولي حالا ميگويند وضعيت اين سفرههاي با بركت بحراني است و چيزي نمانده كه خشك شوند و زندگي را از ساكنين زمين دريغ كنند. شاهد اين مدعا گفتار مسئولين ميباشد كه از شدت بحران كاملا" باخبرند ولي در عين ناباوري، مردمي كه روي خطر زندگي مي كنند هيچگونه حركت قاطعانه اي را از مسئولين امر شاهد نيستند.
به هشدارها و گفتارهاي زير دقت كنيد:
"مدیر عامل شرکت آب منطقه ای استان بوشهر با ارائه ی آماری در خصوص وضعیت دو دشت جم و ریز خاطر نشان ساخت: دشت جم در وضعیت بسیار بحرانی قرار دارد و در 8 سال اخیر بیش از 9 متر افت آب داشته اند که از نرم 80 سانتی افت آب سالیانه ی دشت جم نیز بالاتر است. دشت ریز در وضعیت به مراتب بحرانی تر قرار دارد.
" خبرگزاری تسنیم: فرماندار شهرستان جم گفت:"اکنون برای تامین آب شرب شهرستان جم 31 حلقه چاه آب فعال است که به سبب ممنوعه شدن دشت جم تولید آب از این چاهها بسیار محدود است.
" مدیر عامل آب منطقهای استان بوشهر: "دو دشت جم و ریز با اضافه برداشت 3 میلیون و 700 هزار مترمکعب به عنوان دشت ممنوعه آن هم تا 5 سال توسط وزارت نیرو معرفي شده است. برای خروج از این وضعیت باید کشتهای شهرستان ضابطهمند شده و از کشتهای خارج از فصل و انتقال آب نیز به جد خودداری شود. - در بخش کشاورزی، کشتهای فضای باز و خارج از فصل باید محدود و ممنوع شود و توسعه کشت مرکبات نیز در شرایط کنونی انجام نشود.
هشدارهاي فراواني از سوي مسئولين در خصوص وضعيت بحراني اين دو دشت تا كنون اعلام شده است ولي خوب است كمي هم در خصوص خطرات دشت هاي ممنوعه بگوييم شايد كمي بخود بياييم و قبل از اينكه زماني مسئولين احتمالا" قصد اقدامي كنند مردم خود راه چارهاي بيانديشند:
دشت ممنوعه ، دشتي است كه توسعه برداشت از منابع آب زيرزميني براي مصارف كشاورزي در آن ممنوع باشد. و عامل اصلي فرو نشست زمين در اين گونه دشتها نيز برداشت بیش از حد از منابع آب زیرزمینی مي باشد.
در دشتهای ممنوعه بحرانی، سطح آب زیرزمینی افت شدیدی داشته و برداشت از این دشتها حتی از چاههایی که مجوز دارند با احتیاط و به اندازه های تعیین شده صورت می گیرد.
متاسفانه وضعیت این دشت ها را نمی توان به حالت اولیه بازگرداند و با اتخاذ تدابیر حفاظتی تنها می توان از بدتر شدن وضعیت این دشت ها جلوگیری نمود. و اما اينك با برداشت هاي سرسام آوري كه بدون هيچ واهمه و ضابطه ای از آب هاي زير زميني شهرستان جم و بخصوص بخش ريز انجام مي شود، وضعيت بسيار بحراني آب بر همه مردم روشن و آشكار گشته است ولي گويا هيچكس نمي خواهد قبول كند كه بدون آب زندگي ميسر نيست. و كماكان بايد زندگي اين مردم فداي سود سرشار كساني شود كه از شيره جان زمین بر ريشه محصولات فصلي و خارج از فصلي خود مي دمند.
هر سال اوضاع آب بحراني تر از قبل مي شود و جالب اينجاست كه با ييشتر شدن هشدارها و خطرات روز به روز بر تعداد گوجه كاران و صيفي كاران هم افزوده مي شود. جالبتر آنكه افرادي به اين كار مبادرت مي ورزند كه يا غير بومي هستند و يا كشاورزي شغل دومشان گشته است.
مردم و مسئولين خود را به خواب زدهاند و گويا رونق كشاورزي در اين منطقه بحران زده مهمتر از بيآبي است كه زندگي مردم را بشدت تهديد مي كند. اما در كنار كار بي امان كشاورزي، كمي آنطرف تر نفتی ها و صاحبان سنگ شکن ها به جان رودخانهها افتادهاند و با غول هاي آهنين خود بی حساب و کتاب در حال ويران ساختن بستر رودخانه ها هستند تا از قافله سودجويان عقب نيفتند و این نیز خود ضربه مهلکی است که از سوی این عده دیگر بر پیکره ذخایر آبی منطقه وارد میگردد.
ظلمي كه از سوي تعدادي سودجو در خاموشي نگران كننده مسئولين به مردم اين منطقه روا مي شود كمتر از غارت و چپاول و جنگ نيست. اين را در آيندهاي نه چندان دور خواهيم ديد. آيندهاي كه بحران آب ما ساكنان منطقه را مجبور به مهاجرت از اين ديار خواهد كرد.
آنگاه تفاوت آنها با جنگزدهها چيست؟ بي شك همه ما در پيشگاه خداوند متعال و در برابر نسل آينده بخاطر ظلمي كه بر ذخاير اين منطقه ميشود و موجوديت همه جانداران را به خطر انداخته است مسئوليم و صدالبته مسئوليني كه بي تفاوت هستند مسئول تر و سر افكندهتر.