آینه جم-الیاس احمدحسینی

فروش سه مدرسه تاریخی گناوه ــ از جمله مدرسه شهید اکبر دهدشتی(دانش) در چهارراه توپ، مدرسه ارتش در خیابان شهدا و شهید رجایی پشت ایران‌گاز با عنوان «مولدسازی» در دستور کار است. بررسی پرونده‌ها و شواهد نشان می‌دهد پشت این نام زیبا، شبکه‌ای سازمان‌یافته با مهر دولتی در جریان است.

زمین مدرسه دهدشتی در یکی از بهترین نقاط شهر و در منطقه تجاری، با وسعت حدود سه هزار متر، جذابیتی وسوسه‌برانگیز برای ساخت مجتمع تجاری دارد. این موقعیت ممتاز، انگیزه اصلی گروه‌های منفعت‌طلب را برای فروش این زمین تاریخی تقویت کرده است.

نام تکراری پرونده، ابراهیم احمدی، مدیرکل نوسازی مدارس استان بوشهر است؛ او که پیش‌تر کارمند دانشگاه علوم پزشکی بوده و اهل گناوه است، با حمایت سیاسی نزدیکانش، از جمله عبدالکریم جمیری نماینده سابق مجلس، سال‌ها در این جایگاه باقی مانده و بی‌پروا در برابر اعتراض خیرین، مردم و مقامات محلی ایستاده است.

سوابق احمدی نشان می‌دهد این اقدامات تصادفی نیستند: چند میلیارد تومان کمک دولتی برای ساخت مدرسه دهدشتی (دانش) جذب شد، اما به مدرسه‌ای دیگر منتقل شد تا زمین اصلی آماده فروش گردد! وی بارها تلاش کرده مدرسه «باران» پشت مجتمع تجاری نظری را مازاد اعلام و به فروش برساند، که تنها با دخالت خیرین و فرماندار متوقف شد. همچنین، درمانگاه «امام حسین» واقع در نوروز آباد که با کمک خَیر ساخته شده، توسط احمدی قفل و از تحویل آن به جامعه خودداری می‌کند.

اکنون سه مدرسه تاریخی گناوه در فهرست «مولدسازی» قرار گرفته‌اند. این نه یک خطای اداری، بلکه الگویی تکراری از رانت و منفعت‌جویی است. در جلسه اخیر استانداری، نماینده آموزش و پرورش که با فروش زمین‌ها مخالفت کرد، از جلسه بیرون رانده شد؛ نشانه‌ی آشکار توافقات پشت پرده و تقسیم منافع میان حلقه‌ای محدود.

سؤال اساسی این است: چه کسانی پشت احمدی ایستاده‌اند که با تغییر دولت هم جایگاهش محفوظ مانده؟ رابطه او با چهره‌های سیاسی قدرتمند چگونه اجازه می‌دهد چنین طرح‌هایی بارها بدون مانع اجرا شوند؟

در حالی که گناوه با کمبود شدید فضای آموزشی مواجه است، فروش مدارس تاریخی نه تنها آینده تحصیلی نسل جوان را تهدید می‌کند، بلکه بخشی از حافظه فرهنگی شهر را به حراج می‌گذارد. سکوت استاندار و نقش معاونانش در برابر این فساد آشکار، چه معنایی در این تاراج دارد؟

* گناوه آنلاین

نوشتن دیدگاه