به گزارش آینه جم؛ عده ای از پرسنل حراست شرکت پتروپارس فاز ۱۹ به نمایندگی از مجموعه ۵۰ نفری حراست پتروپارس که از سال ۹۰ تاکنون در این پالایشگاه مشغول کار هستند و در حال حاضر شرایط نامشخصی دارند جلوی درب فرمانداری کنگان تجمع کردند 

 

 این کارگران از مسئولین تقاضای اجرای عدالت و روشن شدن وضعیت خود در اشتغال ثابت و پایدار را دارند.

2c20250812-WA0059.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

آینه جم-فرماندار شهرستان جم گفت: ۱۳۶ پروژه در هفته دولت با اعتبارکل بالغ بر ۳ هزار میلیارد تومان افتتاح و عملیات اجرایی آن‌ها آغاز خواهد شد.

 

به گزارش آینه جم، مسعود تنگستانی فرماندار جم امشب در نشست تجلیل از خبرنگاران که در سالن جلسات فرمانداری برگزار شد از تلاش‌های اصحاب رسانه تجلیل کرد و بیان داشت: رسانه ها نقش مهمی در توسعه شهرستان دارند. 

 

تنگستانی اب، راه ، بهداشت و درمان و آموزش و پرورش را از اولویت‌های خود برشمرد و تاکید کرد کامل بر مشکلات شهرستان اشراف دارد و برای همه موارد پیگیری و برنامه ریزی داشته است. 

 

با اشاره به مشکلات آبی جم اظهار داشت: از بهمن ماه سال پیگیر ویژه موضوع آب بودیم و در استانداری جلسات مختلفی برگزار شد و اگر آن تلاش‌ها و پیگیری‌ها نبود امروز به مراتب‌ مشکلات شهرستان در حوزه آب بدتر بود. 

 

وی با اشاره به اینکه شهرستان جم میزبان شایسته‌ای برای کارکنان صنعت بوده بیان کرد: از صنعت درخواست داریم در همه حوزه‌ها با تعامل خدمات شایسته‌ای ارائه دهند و مشکلات رفع شود صنعت را فرصت می‌دانم و قطعا با تعامل می‌توان اقدامات خوبي از طریق ایشان انجام داد 

 

تنگستانی با اشاره به تدوین برنامه عملیاتی شهرستان که با حضور جمعی از نخبگان در حال انجام است افزود: توانمندسازی مدیران در دستور کار است و برای همه موضوعات شبانه روز وقت می‌گذاریم.

 

وی با اشاره به پروژه‌های عمرانی شهرستان جم در هفته دولت اظهار داشت: ۱۳۶ پروژه با اعتبارکل بالغ بر ۳ هزار میلیارد تومان در برنامه‌های عمرانی هفته دولت افتتاح یا کلنگ زنی مي شود جزئیات پروژه ها بزودی اعلام می شود.

 

وی در خصوص انتصابات مدیران شهرستان گفت: در انتصاب مدیران شهرستان، پاک دستی قانون‌مداری و مردم‌داری در دستور کار است و تا امروز نيز تعدادی از مدیران شهری تغيير داده شدند. 

 

تنگستانی خاطرنشان کرد: امیدواریم تا پایان سال آب دریا به با حجم بیشتری به جم برسد و سد شهید رئیسی نیز به زودی آب به بخش ریز برساند تا بخش قابل توجهی از مشکلات جم در حوزه آب شرب مرتفع شود. 

 

فرماندار جم از نظارت بیشتر بر جاده جم به سیراف خبر داد و بیان داشت جاده جم به‌ پالایشگاه نيز در آینده اجرایی مي شود. 

 

تنگستانی با بیان اینکه موافقت شبانه‌روزی شدن درمانگاه تأمین اجتماعی أخذ شده تاکید کرد در ادامه بايد براي توسعه‌ و افزایش خدمات پیگیری کنیم. 

 

گفتني است در پایان جلسه از تلاش‌های خبرنگاران تجلیل شد./فارس 

IMG-20250812-WA0101.jpg

IMG-20250812-WA0094.jpg

IMG-20250812-WA0098.jpg

IMG-20250812-WA0099.jpg

IMG-20250812-WA0088.jpg

IMG-20250812-WA0089.jpg

IMG-20250812-WA0082.jpg

IMG-20250812-WA0087.jpg

IMG-20250812-WA0066.jpg

IMG-20250812-WA0071.jpg

IMG-20250812-WA0073.jpg

IMG-20250812-WA0080.jpg

 

 

 

 

 

4558.jpg

 

آینه جم: همانطور که پیش از این نوشتیم، مشابه هفته های گذشته روز چهارشنبه این هفته نیز در استان بوشهر تعطیل اعلام شد.

به گزارش آینه جم معاون توسعه مدیریت و منابع انسانی استاندار بوشهر اظهار داشت: بر اساس تصمیمات کارگروه استانی مدیریت بهینه مصرف انرژی و حسب تأیید استاندار، با توجه گزارش دستگاههای تخصصی ذیربط به منظور حفظ سلامتی افراد و در راستای مدیریت مصرف انرژی و پایداری شبکه برق سراسری، ادارات استان در روز‌ چهارشنبه ۲۲ مرداد تعطیل  است.

طی هفته های گذشته، فعالیت ادارات طی روزهای چهارشنبه در استان بوشهر تعطیل اعلام شده است.

این رسانه در بسته خبری شنیدنی های هفتگی نوشته بود که «مقرر شده تا نیمه شهریور برای مدیریت مصرف برق، چهارشنبه ها تعطیل باشد، اما اطلاع رسانی آن به صورت هفتگی صورت می گیرد

 

 

 

 

22G-20250812-WA0013.jpg

 

 

آینه جم-رئیس جمهور با اشاره به بهره‌برداری و آغاز عملیات اجرایی طرح‌های نیروگاه خورشیدی در بوشهر گفت: استان بوشهر یکی از مناطق ممتاز کشور برای توسعه انرژی خورشیدی است.
به گزارش آینه جم مسعود پزشکیان صبح سه‌شنبه در ارتباط ویدئوکنفرانسی با مراسم بهره‌برداری و آغاز عملیات اجرایی ۲۶۰ مگاوات نیروگاه خورشیدی در بوشهر اظهار کرد: این استان در تولید انرژی‌های تجدیدپذیر دارای ظرفیت‌های ویژه است.
وی ادامه داد: بوشهر یکی از مناطق ممتاز کشور برای توسعه انرژی خورشیدی است دولت از همه سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی که در این مسیر گام بردارند، حمایت کامل خواهد کرد.
پزشکیان تأکید کرد: حرکت به سمت انرژی‌های پاک ضرورتی برای کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی، حفاظت از محیط‌زیست و تأمین امنیت انرژی نسل‌های آینده است.
رئیس جمهور گفت: توسعه این بخش می‌تواند علاوه بر ایجاد اشتغال پایدار، زمینه انتقال فناوری‌های نوین و جذب سرمایه‌گذاری‌های بزرگ را فراهم کند.
افتتاح ۶۰ مگاوات نیروگاه خورشیدی در بوشهر و آغاز عملیات اجرایی ۲۰۰ مگاوات دیگر
 با دستور و ارتباط ویدئوکنفرانسی دکتر مسعود پزشکیان رئیس‌جمهور، امروز در مراسمی که در روستای سرمستان و با حضور استاندار بوشهر برگزار شد، ۶۰ مگاوات نیروگاه خورشیدی در استان بوشهر به بهره‌برداری رسید و عملیات اجرایی ۲۰۰ مگاوات نیروگاه خورشیدی دیگر نیز آغاز گردید.
این طرح‌ها شامل نیروگاه ۲۰ مگاواتی متانول کاوه (قابل افزایش به ۵۸ مگاوات)، نیروگاه ۷ مگاواتی مهر سرمستان و چند پروژه صنعتی دیگر است.
سرمایه‌گذاری پروژه مهر سرمستان ۲۴۵ میلیارد تومان و متانول کاوه ۱۷۵۰ میلیارد تومان بوده است.
 
 
 

 

 

 

به گزارش آینه جم؛ رئیس هیأت تعزیه خوانی جم گفت: نهمین سوگواره تعزیه خوانی کشوری به میزبانی هیأت شاه نشین جم برگزار می‌شود. 

 

علی پریشان افزود: ۱۰ گروه تعزیه خوانی از نقاط مختلف کشور براي اجراي تعزیه در جم حضور می یابند 

 

وی ادامه‌ داد: سوگواره تعزیه خوانی از چهارشنبه ۲۲ مردادماه ساعت ۲۰:۳۰ در بوستان آیینی فرهنگی آغاز می شود و تا یک شهریور ادامه‌ دارد. 

 

پریشان بیان داشت: اختتامیه نهمین سوگواره تعزیه خوانی کشوری به میزبانی هیأت شاه نشین جم یک شهریورماه با حضور مسئولان کشوری و استانی برگزار می شود

220250811-WA0028.jpg

250811-WA0029.jpg

 

 

 

 

5603537.jpg

 

 

آینه جم- اربعین، تجلی‌گاه شور و شعور است؛ نمایشگاهی سترگ برای ‌عدالت‌خواهی‌ جایی که میلیون‌ها دل شیفته، بر محور خون پاک حسین‌بن‌علی(ع) گرد می‌آیند و در سکوت معنادار جاده‌ها، فریاد رسای عدالت سر می‌دهند.

 

این رخداد عظیم، یادآور کلام نورانی قرآن کریم است که فرمود: «إِنَّ اللَّهَ یَأمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ» (نحل/90). کربلا، مکتب عینی و عملی همین فرمان الهی بود؛ حسین برخاست تا آموزه‌های عدالت در میان امت جدش هرگز به فراموشی سپرده نشود، و زائر اربعین نیز با هر قدم خود، برمی‌خیزد تا پیام جاودانه آن قیام را به فردا تاریخ، به گوش جان جهانیان برساند.

 

فلسفه والا قیام امام حسین(ع) در کلام خود ایشان نهفته است که فرمودند: «إنَّمَا خَرَجْتُ لِطَلَبِ الإصلاح فِی أُمَّةِ جَدِّی»؛ این کلام، درخشان‌ترین دلیل بر ماهیت اصلاح‌طلبانه و عدالت‌محور نهضت عاشورا است.

 

راهپیمایی میلیونی اربعین، تکرار باشکوه همین پیام است؛ زائران می‌آیند تا با حضور خود فریاد بزنند که عدالت تنها شعاری منقوش بر صفحات تاریخ نیست، بلکه تکلیفی جاری و حیاتی برای تمامی اعصار و نسل‌ها است، که باید در هر زمان و مکانی محقق شود.

 

ای زائر اربعین! هر گامی که برمی‌داری، گامی است استوار در راه تحقق عدالت؛ گویی با گام‌ها بلندترین فریاد را سر می‌دهی که «من در برابر ظلم بی‌تفاوت نخواهم بود ». اشک‌هایت، شهادتی است صادقانه بر این حقیقت که عدالت هنوز هم آرمان زنده‌ی فطرت انسان است و هرگز از میان نخواهد رفت.

 

در این جاده نورانی کربلا، تو به خود می‌آموزی که ‌عدالت‌خواهی‌ بها و هزینه‌ای دارد؛ باید در این مسیر، مانند حضرت زینب(س) صبر و استقامت ورزید، چون حضرت عباس(ع) وفادار و با بصیرت ماند، و چون خود حسین (ع)، جان را در راه آرمان الهی فدا کرد.

 

این حرکت عظیم، تمرینی است برای تحقق وعده راستین الهی که در قرآن کریم آمده است: «وَنُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ»(قصص/5).

 

اربعین، اجتماع بی‌بدیل دل‌های عاشورایی است که در این مسیر مقدس به هم می‌‌پیوندند و امید دارند که این همدلی و هم‌پیمانی، فردا در پرتو عدالت جهانی مهدوی به ثمر نشیند و زمین از عدل و قسط پر شود.

 

پس، اربعین نه تنها آیینی برای ابراز وفاداری به سیدالشهدا(ع) و آرمان‌هایش، بلکه خیزشی عظیم و جهانی برای ‌عدالت‌خواهی‌ است.

 

کاروان زائران، از نجف اشرف تا کربلای معلی، چون رودی خروشان از ایمان، آزادگی و امید در حرکت است تا به جهانیان این پیام روشن را ابلاغ کند: هنوز پیام و مکتب حسین(ع) زنده است، هنوز عدالت، خواسته فطرت‌های پاک انسانی است، و هنوز منتظر روزی هستیم که با پرچم عدالت‌گستر حضرت مهدی(عج)، تمام زمین از عدل و قسط آکنده شود، همانگونه که اکنون از ظلم و جور آکنده شده است.

 

* یادداشت از: محمود خدری، تحلیل‌گر و فعال اجتماعی و فرهنگی استان بوشهر

* تسنیم

 

44445.jpg

 

آینه جم : فرماندار عسلویه مهمترین چالش‌های پیش رو در پایتخت انرژی کشور را تشریح کرد.

به گزارش آینه جم  اسکندر پاسالار در نشست با اصحاب رسانه در فرمانداری این شهرستان با بیان اینکه خبرنگاران شریک توسعه عسلویه هستند، اظهار داشت: بیش از ۵۰ درصد مشکلات عسلویه را از طریق رسانه‌ها دریافت می‌کنیم.وی با اشاره به پروژه‌های عمرانی در سطح عسلویه گفت: به مناسبت هفته دولت تعداد ۱۷۰ پروژه در دست اقدام خواهیم داشت که از این تعداد ۱۳۳ پروژه افتتاح خواهد شد.فرماندار عسلویه در خصوص وضعیت مدارس نیمه تمام ابراز کرد: از ۱۳ مدرسه نیمه تمام، ۷ مدرسه در حال بازسازی هستند و تا اول مهر دو مدرسه در شهرستان عسلویه به بهره برداری می‌رسد.

آخرین وضعیت آب در عسلویه

پاسالار با اشاره به وضعیت کم آبی در عسلویه بیان کرد: در دولت شهید رئیسی یک پروژه آبشیرین‌کن پنج هزار متر مکعبی مصوب شده بود که یک هزار متر مکعب در آینده‌ای نزدیک و چهار هزار متر مکعب تا پایان سال وارد مدار گردد.وی ادامه داد: قرار شده که پتروشیمی دماوند به صورت متصل و پتروشیمی مبین به صورت غیرمتصل آبرسانی به روستاهای شهرستان عسلویه را انجام دهند.

افتتاح پروژه ۲۰ ساله، شاید تا دهه فجر
پاسالار با بیان اینکه عسلویه اداره فرهنگ و ارشاد ندارد، تصریح کرد: تاکنون ۲۰ سال از عملیات کلنگ زنی مجتمع فرهنگی عسلویه می‌گذرد اما هنوز افتتاح نشده است؛ در زمان شهید رئیسی ۲۶ میلیارد تومان برای تکمیل مجتمع تصویب شده بود که ۱۰ میلیارد آن وصول شد.وی افزود: با توجه به تامین بودجه باقیمانده، امیدواریم این پروژه بزرگ تا دهه مبارک فجر افتتاح گردد.

نخل تقی از بن‌بست خارج می‌شود
وی در خصوص آمادگی برای وضعیت بحرانی و پدافند غیرعامل در شهرستان عسلویه اظهار داشت: جنگ تحمیلی ۱۲ روزه باعث شد که مسیر جدیدی برای خروج از عسلویه در دستور کار قرار بگیرد و این کار باعث شد که شهر نخل تقی از بن‌بست خارج شود.

مهمترین چالش پیش روی فرماندار عسلویه
فرماندار عسلویه «اشتغال بومیان» را مهمترین چالش‌ در شهرستان عسلویه عنوان کرد و گفت: نبود دستگاه‌های اجرایی همچون اداره فرهنگ و ارشاد، راه و شهرسازی، میراث فرهنگی و گردشگری و نبود پزشک قانونی از مهمترین مشکلات پیش رو در شهرستان عسلویه است که باید به زودی این ادارت مستقر شوند.

پروژه‌هایی که در هفته دولت افتتاح می‌شوند
پاسالار با اشاره به دیگر پروژه‌های در دست اقدام در شهرستان عسلویه، اظهار کرد: کلنگ زنی اورژانش جاده‌ای در روستای زبار، تعریض و ترمیم جاده هاله به چاه مبارک و بساتین به کنار خیمه، روشنایی تونل اخند، ساماندهی میدان نایبند، افتتاح بخش دیالیز بیمارستان نبی اکرم(ص) و افتتاح بزرگترین مجتمع نان استان بوشهر از پروژه‌هایی است که در هفته دولت افتتاح یا عملیات اجرایی آن‌ها آغاز خواهد شد.

 

منبع: فارس

44441.jpg

 

آینه جم : خبرها از اختصاص 270 میلیارد تومان برای هر نماینده استان بوشهر در بودجه سالجاری تحت عنوان ردیف متوازن حکایت دارد؛ اتفاقی که نیازمند شفاف سازی است.

به گزارش آینه جم ؛ با وجود شائبه هایی که پیرامون این سبک توزیع بودجه مطرح می باشد و با قانون عدم دخالت نمایندگان در امورات اجرایی در تعارض است، اما چندسالی است که دولتی ها بخشی از بودجه را برای نمایندگان کنار می گذارند.

سهم هر نماینده 270 میلیارد تومان

نکته قابل تامل اینکه سهم بوشهر از ردیف متوازن در بودجه 1404 به رقم هزار و 80 میلیارد تومان رسیده که سهم هریک از چهار نماینده استان 270 میلیارد تومان می شود. اما این سهم در سال گذشته 30 میلیارد تومان برای هر نماینده بوده است.

این اعتبار گرچه رقم نقدی و در حساب نمایندگان نیست اما محل هزینه کرد آن با نظر نمایندگان در حوزه انتخابیه شان تعیین و اعتبار مورد نظر توسط سازمان برنامه و بودجه اختصاص داده می شود.

پروژه‌های خُرد؛ معضل همیشگی

به عقیده کارشناسان، یکی از آسیب‌های مهم در استفاده از این بودجه، گرایش برخی نمایندگان به تقسیم بودجه میان ده‌ها پروژه خُرد و محلی است؛ پروژه‌ هایی که یا به‌سرعت متوقف می‌شوند یا هیچ‌گاه به بهره‌برداری نمی‌رسند و چنین رویکردی بهره‌وری بودجه را کاهش داده و آثار توسعه‌ای چندانی ندارد.

اما اگر این اعتبار در قالب شورای برنامه ریزی استان توزیع یا همه نمایندگان بر پروژه ای زیرساختی مانند تکمیل جاده‌ها، بیمارستان‌ها و نظایر آن متمرکز شوند، اثرات ملموس‌تری در استان خواهد داشت.

توضیح نمایندگان استان درباره بودجه 270 میلیاردی

خبرنگار  ما  ماجرای بودجه 270 میلیاردی را با نمایندگان استان بوشهر در مجلس پیگیری کرد.

جعفر پورکبگانی نماینده مرکز و شمال استان بوشهر گفت: من سهم خود از این اعتبار را بین 4 طرح عمرانی توزیع کردم.

وی درباره جزییات پروژه های مدنظرش توضیح داد: 70 میلیارد تومان برای تکمیل بیمارستان مادر و کودک بوشهر، 50 میلیارد تومان برای تکمیل راه میشان- گناوه، 30 میلیارد تومان برای پروژه فاضلاب گناوه، 30 میلیارد تومان برای پروژه فاضلاب دیلم، 60 میلیارد تومان برای پروژه فاضلاب بوشهر و 30 میلیارد تومان برای تکمیل پروژه های نیمه تمام ورزشی بوشهر اختصاص دادم.

ابراهیم رضایی نماینده دشتستان در مجلس هم گفت: بودجه موردنظر در قالب اعتبارات متوازن (۲) می باشد که توزیع آن براساس طرح های پیشنهادی نمایندگان می باشد.

وی افزود: با توجه به اولویت‌ها و محدودیت‌ها و نیز پس از مشورت با مدیران اجرایی و کارشناسان، سهم خود از این ردیف را به پروژه‌های بیمارستان ۱۷ شهریور (۱۰۰ میلیارد تومان)، تکمیل پروژه های نیمه‌تمام فرهنگی هنری (۶۰میلیارد تومان)، ایمن‌سازی راه‌ها (۳۵میلیارد تومان)، اجرای طرح هادی روستایی (۳۰میلیارد تومان)، تکمیل و تعمیر فضاهای ورزشی (۲۰میلیارد تومان)، تکمیل و تجهیز فضاهای آموزشی (۱۵میلیارد تومان)، تامین فضای آموزشی دانشکده کشاورزی (۵میلیارد تومان) و ساماندهی و مرمت بناهای تاریخی (۵میلیارد تومان) اختصاص داده شد.

غلامحسین زارعی نماینده دشتی و تنگستان در مجلس هم گفت: من اختیار توزیع این اعتبارات را به فرمانداران حوزه انتخابیه سپردم، چون معتقدم بدنه اجرایی ارزیابی دقیق تری از نیازها و شرایط منطقه دارند.

عضو کمیسیون اقتصادی مجلس اظهار داشت: طرح های پیشنهادی من از این محل شامل 140 میلیارد تومان برای حمل و نقل جاده ای، 48 میلیارد تومان تعمیر و تجهیز بیمارستان ها، 44 میلیارد تومان نیز تعمیر و تجهیز اماکن ورزشی و 38 میلیارد تومان برای تجهیز مساجد و اماکن مذهبی حوزه انتخابیه بوده است.

شیخ موسی احمدی نماینده جنوب استان مقصدِ هزینه‌کردِ سهمِ خود از اعتبارِ دریافتیِ مجلس را اعلام کرد:

اعتباراتِ در اختیار نماینده جنوب استان به بهسازی، اصلاح، ایمن‌سازی و روشنایی بزرگراه سیراف در محدوده دوراهک تا عسلویه اختصاص یافت.

 

*خلیج فارس

 

 

4651841.jpg

 

آینه جم- نصرالله شفیعی - سفرنامه پیاده روی اربعین ۱۴۰۴ 

*آهوانی در مسیر، با چشمانی پر از ناز و نیاز*

مسیر را همچنان می‌پیمودم. شب سایه‌اش را بر جاده افکنده بود، اما نور موکب‌ها، همانند فانوس‌هایی آویخته بر دل تاریکی، ظلمت را پس می‌زدند. گاه تند می‌رفتم، گاه آرام، اما بیش از آنکه نگران خود باشم، دل‌نگران همسرم بودم؛ همراهی که در این سفر عشق، با وجود درد مزمنی که ماه‌هاست با آن دست و پنجه نرم می‌کند، گام در مسیر عاشقان گذاشته بود.

مدتی‌ست که رنج پاهایش، او را از بالا و پایین رفتن حتی چند پله ساده محروم کرده؛ قطعی مداوم برق با خاموشی آسانسور هم او را در خانه زندانی کرده بود. اما امروز، در این مسیر، در این سفر پیاده، در این حرکت روحانی... او بود، در میان جمعیت، در دل جاده، با گامی آرام اما استوار. گامی که تنها از دل عاشقی برمی‌خیزد. گویی معجزه‌ای شده بود. پیاده‌روی بیش از ۱۵ کیلومتر در یک شب، برای کسی که در خانه از چند پله عاجز است؟ این فقط کار عشق است، و بس.

یاد آن بیت افتادم:
«رهرو آن نیست که گه تند و گهی خسته رود،
رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود»

اگر خودم تنها بودم، شاید درست برعکسش عمل می‌کردم؛ تند می‌رفتم، خسته می‌شدم، از پا می‌افتادم... اما همراهی با او، مرا رهروی پیوسته کرده بود، رهروی صبور.

در مسیر، میان زائرانی که مصمم و بی‌وقفه قدم برمی‌داشتند، ناگاه جمعیتی چشمم را گرفت. جماعتی گرد چیزی حلقه زده بودند، نه خسته و نه درنگ‌کرده؛ بلکه خیره، متعجب، و محو. کنجکاوی بر من غلبه کرد. خود را به میان‌شان رساندم و با صحنه‌ای شگفت‌انگیز روبه‌رو شدم.

قفس بزرگی، به اندازه یک اتاق، در کناره مسیر نصب شده بود. نیمی از آن را آهوانی ظریف و چابک پر کرده بودند، و نیم دیگر را شترمرغ‌هایی با گردن‌های بلند. آن‌ها را نگاه می‌کردم، ولی بیش از همه، دل به آهوها سپردم... آهوانی با موهای نرم و چشمانی لبریز از ناز و نیاز.

زیبایی‌شان چشمگیر بود، آرامش‌بخش. دل از راه رفتن بریدیم و مهمان نگاه‌شان شدیم. آن‌ها هم گویی فهمیده بودند در میان رهگذران این جاده، دوستانی مهربان دارند. سرهایشان را به کنار سیم‌های قفس می‌آوردند، تا نانی، نگاهی، یا نازکی از مهر دریافت کنند.

من نمی‌دانم لذت بیشتر برای کدام‌مان بود؛ برای ما که نان می‌دادیم، یا آن‌ها که می‌گرفتند. در هر حال، لحظه‌ای لبخند، لحظه‌ای مهر، میان دو موجود از دو عالم، برقرار می‌شد.

شاخ‌هایشان همچون بزهای کوهی، اما صورت‌هایی نرم‌تر و زیباتر. یکی‌شان شاخ‌هایی چنان بزرگ داشت که مرا به یاد کرگدن انداخت. تکه نانی یافتم و دستم را از لای سیم‌ها به سوی‌شان بردم. آهو آمد، با شوق. نان را چنگ زد و دستم میان دو شاخش گیر کرد. کشمکش کوتاهی میان من و آن زیبای شاخ‌دار، صحنه‌ای طنزآمیز و شیرین ساخت. او می کشید و من می کشیدم، نزدیک بود در این گیر و دار ساعتم به غنیمت برود‌. به خیر گذشت. نان نوش جانش شد. هنوز هم چشم به راه تکه‌ای دیگر بود.

در دل می‌گفتم: "چه مهربانند، و چه دلنشین‌تر وقتی می‌بینی این حیوانات با چنین صمیمیتی با انسان انس می‌گیرند." ولی ناگهان صدایی، جمله‌ای، همه تصویر را شکست...

یکی از رهگذران گفت:
"این آهوها نذری هستند، برای ذبح در مسیر زائران اربعین."

جمله‌اش چون خنجری بر جانم نشست. چگونه می‌شود چاقو بر گلوی این نازنینان نهاد؟ آهوهایی که دیدارشان، نوازش جان رهگذران است... چه دستی می‌تواند زیبایی را این‌چنین، بی‌صدا خاموش کند؟

در دل گفتم:
"ای خدا، تو که انسان را آفریدی و گفتی فتبارک‌الله احسن‌الخالقین،
من هم، در برابر آهو، گفتم همان جمله را:
فتبارک‌الله احسن‌الخالقین..."

ای کاش بالی داشتم، پر می‌کشیدم، می‌رفتم نزد صاحب این نذر و می‌گفتم:
"نذرت قبول نیست... نذر کشتن، آن هم چنین آهوهایی؟ نذر نباید دل بشکند. نذر باید زندگی ببخشد."

اما چه می‌توان کرد؟ دنیا همین است... گاهی زیبایی، قربانی باورهایی می‌شود که سال‌ها تکرار شده‌اند.
و ما همچنان رهسپاریم، با دل‌هایی لبریز از نگاه آن چشمان ناز، و قلب‌هایی سنگین از قصه‌ای که شاید پایان خوشی نداشته باشد...

5603537.jpg

در میانه‌ی سوزِ آفتاب، آن‌گاه که گرما همچون تیغی بر جانم می‌نشیند، به سایه‌ی مهربانی یک موکب پناه می‌برم؛ موکبی که گویی پناهگاهی است در دل صحرای عطش.

چند مرد عراقی، با چهره‌هایی آفتاب‌سوخته اما مهربان، در ورودی موکب ایستاده‌اند. کنارشان ظرفی بزرگ است، همانند وان حمام، پر از بطری‌های کوچک آب معدنی. خنک، تگری، جان‌بخش... دست دراز می‌کنم، یکی را برمی‌دارم، درش را باز می‌کنم و آرام‌آرام سر می‌کشم. گویی جرعه‌جرعه جان تازه‌ای در رگ‌هایم جاری می‌شود. عطش اما دست‌بردار نیست. بطری دیگری برمی‌دارم، این‌بار تندتر، بی‌مکث. عراقی با لبخندی صمیمی و نگاهی که از جنس محبت خالص است، با لهجه‌ای شیرین می‌گوید: «اخی اشرب مای بارد... تفضل، تفضل!»

کنارش رفیقش، با بادبزنی دستی، کباب‌هایی را که روی زغال سرخ شده‌اند، باد می‌زند. بوی دل‌انگیز کباب در فضا می‌پیچد و گرسنگی را بیدار می‌کند. هنوز در حال تماشای این صحنه‌ام که صفی شکل می‌گیرد. صفی برای کباب‌هایی که به‌سرعت تمام می‌شوند. کمی عقب‌تر می‌ایستم. دودل‌ام که بمانم یا بروم.

اما صاحب موکب، انگار دلش با نگاه‌های پنهانم آشناست. لقمه‌ای نان و کباب آماده می‌کند، به سمتم می‌گیرد و با چشمانی که مهربانی در آن موج می‌زند، مرا می‌خواند. لحظه‌ای تردید می‌کنم، اما دست او، دراز شده از دل کرامت و مهمان‌نوازی، چاره‌ای نمی‌گذارد جز گرفتن آن لقمه‌ی عطوفت.

دوباره دست در ظرف آب می‌کنم. یکی دیگر... جانم تازه می‌شود. بساط چای هم به راه است، بخارِ آرامِ زغال ها و استکان‌های کمر باریک، ور مقابلم خود نمایی می کند. صاحب موکب تعارف می کند و من با دستی به سینه به او می گویم که، تشنه‌ی چای نیستم.

با دل پر و دستی گرم، از او خداحافظی می‌کنم. راهی می‌شوم. در میان موجی از زائران، در جاده‌ای که به نجف ختم نمی‌شود، که مقصدش دل است، شوق است، کربلاست...

جاده هنوز ادامه دارد...
اما دل، همان‌جا، کنار لبخند آن مرد عراقی و لقمه‌ی نانی که طعم مهربانی داشت، جا مانده است.

4651841.jpg
#روز خبرنگار را به همه خبرنگارانی که پیام آور حقیقت و راستی هستند تبریک می گویم.#

وقتی از پیاده‌روی اربعین سخن می‌گویم، از سفری فراتر از گام‌های زمینی حرف می‌زنم؛
از عبوری عاشقانه در دل تاریخ، از راهی که به جای قدم گذاشتن بر خاک، به سوی باورها قدم می‌زنیم.
از جاده‌ای که از نجف آغاز می‌شود، اما مقصدش تنها کربلا نیست؛ مقصدش کمال انسان است.

در این مسیر نورانی، در این هم‌نفسی با دل‌های عاشق،
زیباترین جلوه‌های انسانیت شکوفا می‌شود؛
ایثار بی‌چشم‌داشت، خدمت بی‌منت، مهربانی‌های بی‌پایان...
وفور نعمت، باران کرامت، سفره‌های بی‌نام و نشان، دست‌های بی‌دغدغه بخشش...
همه چیز هست، حتی بیش از نیاز، اما در همین فراوانی است که آزمونی پنهان ما را می‌سنجد.

آری، آنچه دلم را می‌فشارد نه کمبود، که افراط است.
بطری‌های نیمه‌نوشیده‌ای که در بیابان رها می‌شوند،
غذاهایی که با بی‌مهری در سطل زباله آرام می‌گیرند،
لیوان‌های چای، که لب تر نشده، روانه خاک می‌شوند...

این‌جا، حریم بهشت است. این مسیر، جاده‌ی وصال است.
آمده‌ایم تا مهاجر الی‌الله باشیم، نه مهمان اسراف.
آمده‌ایم تا روح خود را به حرم حسین نزدیک کنیم، نه تا از روح قرآن دور شویم.

مگر نشنیده‌ایم که قرآن چه سخت از تبذیر سخن گفته؟
«إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ»
چگونه می‌توان برادر شیطان شد، و هم‌زمان، زائر حسین؟
و مگر نه اینکه «إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ»؟
کسی را که خدا دوست ندارد، آیا حسین می‌پذیرد؟

اگر حسینی هستیم، باید قرآنی باشیم.
و قرآنی بودن یعنی عمل... نه تنها به نماز و دعا، بلکه به اخلاق، به رفتار، به حفظ حرمت نعمت.
بیاییم خود اسراف نکنیم، و به فرزندان‌مان نیز بیاموزیم که عاشقی، با مسئولیت همراه است.

بیایید جاده نجف تا کربلا را، نه فقط با پا، بلکه با فهم و آگاهی طی کنیم.
بیایید حریم بهشت را با زیبایی‌های اخلاقی، پاکیزه و بهشتی نگه داریم.
تا آن‌گاه که به گنبد طلایی برسیم، دل‌مان نیز همچون مسیر، پاک و زیبا باشد.

نصرالله شفیعی، جمعه ۱۷ مرداد ۱۴۰۴، کربلا، عمود1379

 

این مطلب ادامه دارد....

 

خبرهای مرتبط:

 

 

 

 

000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000not55ojavanha.jpg

آینه جم/ دکتر جمشید عسکری استاد دانشگاه و فعال اجتماعی:
سالهاست سیاستگذار فریاد وامصیبت ها سر میدهد که مصرف سوخت در کشور سر به فلک کشیده و گاه با نشان دادن بطری های آب معدنی در بخش های خبری سیما و مقایسه آن با قیمت بنزین و گازوییل کاسه چه کنم چه کنم بدست گرفته و گریه و زاری که قیمت سوخت ناچیز است.
 اما واقعیت ماجرا چیز دیگری است.
اول در جهت فهم بهتر قیمت کالاها، نگاهی کلی به چند قلم از کالاهای پر مصرف خانوار در ایران انداخته و آن را با میانگین جهانی مقایسه می کنیم :
الف) قیمت جهانی برنج تقریبا 27 هزار تومان در هر کیلو، در ایران از 60 هزار تا 300 هزار تومان ، تقریبا از دو برابر تا ده برابر
ب ) قیمت جهانی گوشت قرمز ، از280 تومان تا 300 هزار تومان در هر کیلو خوب و با کیفیت ، در ایران از 650 تا 900 هزار ، بیش از دو سه برابر
ج) قیمت جهانی حبوبات بخصوص لوبیا میانگین 100 تا 150 هزار تومان در هر کیلو ، در ایران تا 400 هزار تومان ، بیش از سه برابر
د) قیمت جهانی مرغ تقریبا 160 هزارتومان که در ایران 150 هزار تومان ، داریم نزدیک میشیم به نرخ جهانی شاید هم جلو بیوفتیم ،نگران نباشید
و) قیمت روغن آفتابگردان تقریبا یکسان است.

 ترخیص ۱۵۰۰ تن گوشت از مرز ریمدان استان سیستان و بلوچستان

این فقط چند قلم کالای مصرفی بود و در ادامه میزان حقوق و دستمزد را بررسی کردیم؛
قیمت جهانی حقوق و دستمزد ، منهای کشورهای بسیار فقیر و با تولید ناخالص داخلی بسیار پایین ، در بقیه کشورها بطور میانگین روزانه 40 دلار یعنی تقریبا 4 میلیون می باشد (البته این میزان از حقوق روزانه 1.5 میلیون تومان کف تا 10 میلیون تومان در روز متغیر می باشد).
پس هر چند هزینه های دلاری زندگی و خرید کالاهای اساسی در ایران اصلا پایین نیست،بالعکس قیمتها چندین برابر میانگین جهانی است.

در واقع رفاه اقتصادی واقعی در ایران توسط لابی سوخت ارزان به گروگان گرفته شده است و تا زمانی که اصلاح واقعی در قیمت های سوخت صورت نگیرد هیچگاه اقتصاد سروسامان نمی گیرد و هیچکس هم نمیتواند این اقتصاد را بدون اصلاح قیمت سوخت درست کند.

قصه ی تلخ ماجرا اینجاست که قیمت جهانی بنزین و گازوییل تقریبا بر اساس عرضه و تقاضا می باشد که از لیتری 45 هزار تومان تا 100 هزار تومان متغییر می باشد
این یعنی از 30 تا 100 برابر ارزانتر از دیگر نقاط دنیا.

------------

تا حالا فکر کردید چرا سوخت در کشور اینقدر ارزان است؟

شاید فکر کردید که بخاطر رفاه مردم سوخت در کشور ارزان است؟
چرا آموزش از ابتدایی تا دانشگاه ارزان نباشد و شاهد هزینه های سرسام آور در آموزش هستیم ؟
چرا بهداشت و درمان و هزینه های خرید دارو و انواع و اقسام عمل های اورژانسی و غیره و انجام آزمایشات و‌ سونو گرافی و سی تی اسکن و‌... ارزان نباشد و هزینه های کمر شکن باشند ؟

چرا هزینه های ساخت مسکن و خانه دار شدن باید کمر شکن باشد و یک کارگر ساده یک قرن عمر کار کند تا صاحبخانه شود؟

ولی توی همین مملکت سوخت ارزان نه، رایگان باشد!!!!!؟؟؟
پشت صحنه سوخت ارزان «شما بخوانید رایگان» در کشور چیست؟
خیر 

قیمت نفت در آستانه شدیدترین افت هفتگی
در واقع این صدای نعره ی دلال های سوخت خور می باشد که باعث شده هزینه های آموزش ، بهداشت ، رفاه ، مسکن همه و همه چند برابر شود و سالانه تورم چند ده درصدی بر مردم و کشور تحمیل شود، و هزینه ها سر به فلک برسد تا هزینه سوخت پایین بماند و سفره دلال گسترده تر شود و کامش شیرین تر از عسل بماند.

طی داده های آماری مصرف سوخت در کشور در بحث بنزین و گازوییل تقریبا ۲۰۰ میلیون لیتر در روز است که این دو برابر میانگین جهانی است.
دلایل مصرف هم واضح است؛
* اول خودروهای بی کیفیت
* دوم ، ناوگان حمل و نقل عمومی ضعیف و بی در و پیکر
* سوم ، عدم فرهنگ سازی در استفاده از حمل و نقل عمومی

اما همه ی اتفاقات در قسمت اول خلاصه میشود؛

حالا فکر کنید با اصلاح کیفیت خودرو مصرف سوخت نصف شود و برابر مصرف میانگین جهانی شود. 
این یعنی صرفه جویی در مصرف روزانه ۱۰۰ میلیون لیتر یعنی طی یکسال 1800 همت صرفه جویی در سوخت یعنی سه برابر بودجه عمرانی دولت در 1404 که ۵۶۰ همت است.

بله اگر خودروهایی که به ازای هر صد کیلومتر 10 الی 15 لیتر سوخت مصرف می کنند را جایگزین کنیم با نصف این مصرف ایران گلستان می شود. و از پول حاصل از صرفه جویی (رانت دلالان) در مصرف و صادرات سوخت میتوان در تمام کشور شبکه های حمل نقل رایگان ایجاد کرد.

اصلا اگر دولت قیمت سوخت را واقعی کند کسی سوار خودروهای تولید داخل نمیشود چون مقرون به صرفه نیست. با پول چند باک بنزین میتوان بهترین خودرو روز را وارد کرد و از تمام مزایای آن بهره برد.
این فقط در صورت نصف شدن مصرف سوخت خودروها در کشور است.
حال اگر مصرف سوخت به روز شود و خودروهای برقی و کم مصرف وارد یا تولید شود و میلیون های خودروی فرسود از کشور به زباله دان ها فرستاده شود شما محاسبه کنید چه هزینه ای در جهت سرمایه گذاری در زیرساخت به خزانه برمیگردد و یا این چند نکته را در کنارش شاهد باشیم:
* خودرو با کیفیت به روز ایمنی بیشتر برای سرنشین و تصادفات کمتر
* مرگ و میر کمتر
* آلودگی ناشی از سوخت کمتر
* توسعه ناوگان حمل و نقل هوایی، زمینی، ریلی و دریایی
* توسعه زیرساخت های حمل و نقل در تمامی زمینه ها
* شکوفایی اقتصادی
* نشاط همگانی 

*سوخت ارزان بلای جان اقتصاد بیمار ایران*

بدانید مافیای اقتصاد در کجا نهفته است
یعنی اگر خودروسازی کشور حذف و یا جهانی شود اقتصاد شکوفا می شود وگرنه اگر روزی دهها میلیون نفت صادر کنیم فرقی بحال مردم نمی کند.

پ نوشت : نویسنده طرح مدونی از خلاصه برنامه گفته شده آماده کرده است که در صورت صلاحدید ارائه می نماید.

 

220250810-WA0051.jpg

آینه جم- فرماندار شهرستان جم از نگاه محوری، مردم دوستی و نوع دوستی مدیرعامل جم پیلن قدردانی کرد.

به گزارش آینه جم؛ مسعود تنگستانی در جلسه امضا تفاهم نامه بین شرکت جم‌پیلن، آموزش و پرورش و مرکز آموزش فنی و حرفه ای استان بوشهر با قدردانی از اقدام ارزشمند شرکت جم پیلن گفت: حرکت ارزشمندی که توسط این شرکت صورت گرفت در اذهان مردم هک خواهد شد.

وی با اشاره به پیشتازی شرکت جم پیلن در آموزش و مهارت آموزی دانش آموزان ابراز داشت: قطعا حرکت نابی که توسط شرکت جم پیلن صورت گرفته است می تواند الگویی برای سایر شرکت های منطقه باشد.

 فرماندار جم با بیان این که این شهرستان میزبان صنعت و خانواده های کارکنان آنان است، افزود: انصافا مردم جم میزبان خوبی بوده و حق مطلب را به خوبی ادا کردند اما انتظارات و توقعاتی هم دارند.

وی اولویت اساسی شهرستان جم را آب، راه، آموزش و پرورش و بهداشت عنوان کرد و اظهار داشت: در حال حاضر با جدیت این اولویت ها را دنبال می کنیم و اعتقاد داریم باید نگاه ویژه ای به آموزش و پرورش داشته باشیم.

تنگستانی با بیان این که اگر از آموزش و پرورش حمایت شود، جامعه پویایی خواهیم داشت، افزود: با این کار مدیران آینده مدیرانی قوی و توانمند خواهند شد.

وی با تاکید بر مهارت آموزی و توانمند سازی دانش آموزان و جوانان گفت: مهارت آموزی به ویژه در حوزه فنی و حرفه ای از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بوده که از مدیرکل فنی و حرفه ای استان بوشهر به جهت اقدامات انجام شده قدردانی می کنم.

فرماندار جم با بیان این که اقدام شرکت جم پیلن بسیار ارزشمند بوده و از مدیرعامل این شرکت سپاسگزارم، افزود: از رسانه ها می خواهم این اقدام ارزشمند جم پیلن را که از اولین ها می باشد برجسته سازی کنند زیرا اگر مهارت آموزی و توانمندسازی جوانان صورت بگیرد، اتفاقات بسیار بزرگی در آینده رقم خواهد خورد.

 وی با تاکید بر اهمیت کیفیت آموزش ها و جذب نیروی کار کیفی در شرکت ها ابراز داشت: از نگاه مدیرعامل جم‌پیلن که نگاه ویژه ای به حوزه آموزش به ویژه آموزش های مهارتی و فنی و حرفه ای داشته است، قدردانی می کنم.

 

گفتنی است در این آیین با حضور فرماندار جم، مدیر عامل شرکت پتروشیمی جم‌پیلن، مدیر کل فنی و حرفه ای و مدیر کل امور مالیاتی، تفاهم نامه همکاری در حوزه توسعه زیرساخت های فنی و حرفه ای شهرستان جم و تجهیز مرکز فنی و حرفه ای در حال تاسیس این شهرستان، میان پتروشیمی جم پیلن و فنی و حرفه اي امضا شد 

 

خبر مرتبط :

 

 

 

 

 

 

34t01.jpg

 

آینه جم- ثريا صفری

يكي دو سـال اخير، مـوج تعطيلي ها آنقدر زياد بوده كه اگر ادارات را تعطيل نكنند، برخی كارمنـدان دولـت از باعــث و باني اش به خدا شكايت مي كنند. به کنایه مي گويند در برخي ادارات نـذر صلوات گرفته اند تا روز چهارشـنبه را تعطيل كنند!

آن طور كــه دولتي ها مي گويند ناترازی انرژی باعث شده، ساعت های كاری ادارات كم شود و تعطيلي های گاه و بـی گاه بــرای تراز كردن انرژی ادامه پيـدا كند. تــا آنجا كــه همه مي دانيم و آن را مي بينيم عملا كار ادارات در يکی دو سـاعت خلاصه مي شود.

كشور نيمه تعطيل است و بســياری از كارهــا روی زمين مانده، اما بسیاری از کارمندان با ولع خاصی همچنان به دنبال تعطیلی بیشتر هستند.

حالا که وضعیت به اینجا رسیده و روز به روز اوضاع بدتر می شود، نه می توان به کسی شکایت کرد و نه محکمه ای برای شنیدن گلایه های ملت وجود دارد، اما دست کم می توانیم توقع داشته باشیم در یکی، دو ساعت کار مفیدی که کارمندان دولت انجام می دهند، با روی گشاده تر و بــه دور از منت با مردم برخورد کنند.

بيراه نيست اگر بگوييم اراده ای برای گره گشايي از كار فروبسته‌ی وجود ندارد، که اگــر داشــت كشــور
ثروتمند ايران بــا ناترازی های مزمن مواجه نمی شد.

كار اداری مردم روی زميــن مانده و هر چه دولـت و مسئولین بخواهند با آب زمزم اعمال شان را تطهیر کنند، این اجحاف بخشیدنی نیست. کسانی که مسئولیت پذیرفته اند، از دربان یک اداره کوجک تا عالی ترین مقام باید پاسخگوی وضعیت کشور باشند، اما نیستند.

خـدا عاقبـت ايـن مـردم را آینده به خیر کند كـه ناترازی بــه همه جـا رخنه كرده و ظاهرا تدبيری وجود ندارد.

تعطيلي مملكت تدبيــر نيست، خريدن زمـان اسـت كه هميشگي نخواهد بـود. اگر اراده ای برای حل مشکلات داشت که باید آثار آن را مردم می دیدند، نه اینکه راه برون رفت از ناترازی ها و مشکلات کشور ثروتمند ایران، تعطیلی باشد.

با وضعیت پیش آمده، كه ناترازی و مشكلات انباشته شده داخلي به اضافه تحریم ها و سايه شوم جنگ، زندگي و زيست بوم ایرانیان را هدف قرار داده، دست کم کارمندان ادارات در هر سطحی می توانند به جای شادمانی برای تعطیلی و چشم دوختن به ساعت پایان کار و رفتن به منزل، کار مردم را به شایسته ترین وجه انجامن دهند. بسیاری از این مردم از صبح زود بیرون زده اند که تا آخر وقت اداری کارشان انحام شود و گاهی این کار فقط با امضای یک مدیر است.

خدا را خوش نمی آید مردم از هرطرف تحت فشار باشند و کسی صدای شکستن استخوان های شان را نشنود.

 

** خليج فارس 

 

 

 

000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000download.jpg

‍ 

 

آینه جم-یادداشتی به قلم محمد مجاور شیخان

 

 پی شکست سنگین آمریکا و رژیم صهیونیستی در جنگ ۱۲ روزه علیه جمهوری اسلامی، غرب و رسانه‌های همسوی آن، بار دیگر به حربه همیشگی خود متوسل شده‌اند: «تخریب سپاه پاسداران انقلاب اسلامی».

 

 

شبکه‌هایی چون فاکس نیوز، واشنگتن‌پست، تلگراف و اکونومیست، در اقدامی هماهنگ، شبهات جدیدی را علیه این نهاد انقلابی مطرح کرده‌اند؛ از ادعای «بحران عمیق» و «آینده نامشخص» گرفته تا تهمت‌های بی‌اساس درباره تصاحب شرکت‌های بخش خصوصی.

 

 

 طرح این گونه شبهات به منزله جنگ رسانه‌ای هدف‌مند علیه یکی از اصلی‌ترین ستون‌های اقتدار و امنیت ایران است؛ اما چرا سپاه؟ پاسخ روشن است:

 

۱. بازوی مردمی انقلاب: سپاه پاسداران، ‌برآمده از متن مردم و حافظ خون شهیدان انقلاب و دو جنگ تحمیلی است. این نهاد، در طول نزدیک به نیم قرن، حافظ استقلال، پاسدار عزت و تأمین‌کننده امنیت ایران اسلامی در برابر توطئه‌های بی‌پایان دشمنان بوده است.

 

۲. سد راه استکبار: کارنامه درخشان سپاه در خنثی‌سازی توطئه‌های نظامی، امنیتی و اقتصادی دشمن (به ویژه ناکام گذاشتن تحریم‌های ظالمانه)، آن را به کابوس همیشگی استکبار جهانی و رژیم صهیونیستی تبدیل کرده است. مسلماً شکست اخیر ‌آمریکا و رژیم صهیونی در جنگ ۱۲ روزه که با نقش‌آفرینی هوشمندانه و قاطع سپاه همراه بود، بر خشم جبهه استکبار افزوده است.

 

۳. ستون خیمه انقلاب: همان گونه که خیمه با سقوط ستون‌هایش فرومی‌ریزد، دشمنان نیز به‌خوبی می‌دانند که پروژه سقوط جمهوری اسلامی، بدون تخریب سپاه پاسداران توهمی بیش نیست. حمله به سپاه، در حقیقت هدف قراردادن استخوان‌بندی نظام و انقلاب است.

 

۴. از «سپاه هراسی» تا تضعیف داخلی: پروژه «سپاه هراسی» غرب، سال‌هاست در ابعاد نظامی، امنیتی و سیاسی دنبال می‌شود. اما اکنون، شکست‌های پی‌در‌پی آمریکا و رژیم صهیونیستی در غرب آسیا و ناکامی در تغییر رفتار یا براندازی نظام، بیش‌ازپیش نوک پیکان حملات را به‌سوی عنصر قدرت‌ساز جمهوری اسلامی، یعنی سپاه پاسداران نشانه رفته است. ادعاهای اخیر رسانه‌های بیگانه:

 

۱. ابزار تضعیف روحیه و مشروعیت: طرح ادعاهایی مانند «بحران عمیق» (فاکس نیوز) هدفی جز ایجاد تردید، تضعیف روحیه ملی و پایگاه مردمی سپاه ندارد.

 

۲. جوسازی اقتصادی: اتهام «تصاحب شرکت‌های خصوصی و استارتاپ‌ها» (واشنگتن‌پست) تلاشی برای تخریب چهره اقتصادی سپاه و ایجاد فضای نگرانی و تشویش در بین فعالان اقتصادی است.تشریح پشت پرده این تخریب‌ها در گرو پاسخ به این سوال کلیدی است که چه کسانی از تخریب سپاه سود می‌برند؟

 

۱. استکبار جهانی و صهیونیسمآنها سپاه را اصلی‌ترین سد راه سلطه‌گری‌شان بر منطقه و ناکامی‌های پی‌در‌پی‌شان می‌دانند. تضعیف سپاه، یعنی گشودن راه برای تحقق اهداف شوم آنان علیه ایران.

۲. منفعت‌طلبان داخلیجریان‌ها و افرادی که سپاه پاسداران با نقش نظارتی و مبارزه قاطع خود با فساد، راه را بر مطامع نامشروع آنها بسته است. تخریب سپاه، برای این افراد، یعنی بازگشتن فضای رانت‌خواری و بی‌ضابطگی.

۳. جریان‌های ضدانقلاببرای آنها که آرزوی بازگشت به دوران وابستگی و سلطه بیگانه را دارند، سپاه سدی نفوذناپذیر محسوب می‌شود.

 

تخریب سپاه پاسداران که ریشه در کینه‌توزی شکست‌خوردگان میدان‌های نبرد نظامی و رسانه‌ای دارد، پدیده جدیدی نیست. این رویکرد، ادامه همان راهی است که دشمنان انقلاب و ایران طی بیش از چهار دهه گذشته رفته‌اند. سپاه پاسداران، باتکیه‌بر اعتماد رهبری انقلاب و پشتیبانی بی‌چشمداشت ملت، همچنان استوار به رسالت خطیر خود در پاسداری از انقلاب، امنیت ملی و منافع ایران اسلامی ادامه ‌داده و‌ خواهد داد.

تلاش مذبوحانه رسانه‌های بیگانه و هم‌پیمانان داخلی‌شان برای ترسیم آینده‌ای «مبهم» در این نهاد مردمی نیز، نه‌تنها نقش راهبردی آن را مخدوش نمی‌کند، بلکه ناخواسته بر جایگاه رفیع سپاه به‌عنوان سنگری غیر قابل نفوذ در برابر توطئه‌های دشمنان قسم‌خورده ایران، صحه می‌گذارد. آنچه مسلم است، آینده سپاه، آینده ایران است؛ آینده‌ای مستقل، مقتدر و سربلند.

 

 

 

 

 

 

 

آینه جم-عمل جراحی بازسازی رباط صلیبی قدامی (ACL) و ترمیم منیسک زانو به‌صورت همزمان و با روش پیشرفته آرتروسکوپی، برای نخستین‌بار در بیمارستان تخصصی و فوق‌تخصصی توحید جم توسط دکتر حسین هوشمند با موفقیت انجام شد.

به گزارش آینه جم به نقل از روابط عمومی بهداشت و درمان صنعت نفت استان بوشهر؛ در اقدامی تخصصی و کم‌نظیر، عمل جراحی بازسازی رباط صلیبی قدامی (ACL) و ترمیم منیسک زانو به‌صورت همزمان و با روش پیشرفته آرتروسکوپی، برای نخستین‌بار در بیمارستان تخصصی و فوق‌تخصصی توحید جم با موفقیت انجام شد. این جراحی توسط دکتر حسین هوشمند، جراح و متخصص ارتوپدی، بر روی آقای ۲۱ ساله‌ای که از چند ماه پیش به دنبال پیچ‌خوردگی شدید دچار احساس خالی‌کردن مکرر زانو و محدودیت در فعالیت‌های روزمره شده بود، صورت پذیرفت.

به گفته دکتر هوشمند، در این عمل به جای روش جراحی باز، از آرتروسکوپی استفاده شد. این تکنیک با ایجاد برش‌های بسیار کوچک و بهره‌گیری از دوربین و ابزارهای دقیق داخل مفصل، امکان مشاهده کامل ساختار زانو و ترمیم همزمان آسیب‌ها را فراهم می‌کند. از مزایای این روش می‌توان به کاهش درد و خونریزی حین و بعد از عمل، کاهش خطر عفونت، کوتاه‌تر شدن مدت بستری، و تسریع دوره توانبخشی و بازگشت به فعالیت‌های ورزشی اشاره کرد.

وی با بیان اینکه آسیب رباط صلیبی و منیسک از شایع‌ترین صدمات ورزشی و حوادث فیزیکی است، افزود: «انجام همزمان ترمیم منیسک و بازسازی رباط صلیبی از طریق آرتروسکوپی یک جراحی پیشرفته و پیچیده است که تنها در تعداد محدودی از بیمارستان‌های استان بوشهر قابل انجام می‌باشد. موفقیت این جراحی در بیمارستان توحید جم، گامی در مسیر توسعه خدمات پیشرفته ارتوپدی و فراهم‌سازی دسترسی بیماران منطقه به تکنیک‌های نوین و تجهیزات روز جراحی محسوب می‌شود.

بیمارستان تخصصی و فوق‌تخصصی توحید جم با توسعه امکانات ارتوپدی و بهره‌گیری از روش‌های نوین جراحی، گامی مؤثر در ارتقای خدمات درمانی منطقه برداشته و به‌عنوان یکی از مراکز پیشرو در ارائه خدمات جراحی پیشرفته در جنوب کشور شناخته می‌شود.

22134882.jpg

22134883.jpg

 

 

 

 

 

345tgff.jpg

 

آینه جم- علیرضا چمکوری | عضو هیات علمی گروه مهندسی کامپیوتر و فناوری اطلاعات دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر
استان بوشهر با داشتن دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی فراوان، سالانه هزاران فارغ‌التحصیل با تحصیلات دانشگاهی را وارد جامعه می‌کند. این افراد که پس از سال‌ها تلاش و کسب دانش آماده ورود به بازار کار هستند، با چالشی بزرگ و اساسی مواجه‌اند؛ بیکاری یا اشتغال در مشاغلی که نه تنها متناسب با مهارت‌ها و تحصیلاتشان نیست، بلکه توانایی‌ها و ظرفیت‌های آنان را به درستی به کار نمی‌گیرند. این وضعیت نه تنها از منظر فردی باعث ایجاد ناامیدی و کاهش انگیزه می‌شود، بلکه از منظر کلان اجتماعی و اقتصادی، پیامدهای منفی قابل توجهی برای استان به همراه دارد.
یکی از مهم‌ترین دلایل این بحران، فاصله عمیق و روزافزون میان سیستم آموزشی و واقعیت‌های بازار کار است. دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی گرچه به تولید دانش و نیروی انسانی متخصص متعهد هستند، اما در بسیاری موارد برنامه‌های درسی و آموزشی آن‌ها با نیازهای واقعی صنایع، خدمات و بخش‌های اقتصادی استان همخوانی ندارد. به همین دلیل، بسیاری از فارغ‌التحصیلان با وجود دانش نظری مناسب، فاقد مهارت‌های عملی و توانمندی‌های لازم برای ورود مؤثر به بازار کار هستند.

 

کمبود فرصت‌های کارورزی و تجربه عملی در محیط‌های کاری واقعی، یکی دیگر از موانع مهم به شمار می‌رود. در حالی که کسب تجربه عملی و مهارت‌های کاربردی از ضروریات ورود موفق به دنیای کار است، بسیاری از دانشجویان در طول دوران تحصیل خود به این فرصت‌ها دسترسی ندارند. این ضعف، توانایی آن‌ها را برای تطبیق با نیازهای کارفرمایان کاهش می‌دهد و شانس یافتن شغل مناسب را کاهش می‌دهد.

از سوی دیگر، کمبود حمایت‌های دولتی و غیردولتی از حوزه کارآفرینی و ایجاد کسب‌وکارهای نوپا، جوانان را از راه‌اندازی فعالیت‌های اقتصادی مستقل بازمی‌دارد. فقدان دسترسی به منابع مالی مناسب، مشاوره‌های تخصصی، زیرساخت‌های لازم و فضای حمایتی، باعث می‌شود بسیاری از ایده‌های خلاقانه و نوآورانه که می‌توانند علاوه بر ایجاد شغل برای خود فرد، به اشتغال‌زایی گسترده‌تر در استان نیز منجر شوند، بدون استفاده باقی بمانند.

همچنین نبود سیاست‌های مشخص و الزام‌آور برای جذب و به‌کارگیری نیروی متخصص بومی در بخش‌های مختلف اقتصادی، شرایطی را ایجاد کرده که بسیاری از فرصت‌های شغلی به افراد غیر بومی یا کسانی اختصاص می‌یابد که فاقد تخصص لازم هستند. این امر علاوه بر افزایش نرخ بیکاری در میان جوانان استان، به مهاجرت مستمر نیروهای تحصیل‌کرده و در نتیجه کاهش سرمایه‌های انسانی بومی منجر می‌شود.

پیامدهای این وضعیت تنها به بُعد اقتصادی محدود نمی‌شود؛ افزایش ناامیدی و بی‌انگیزگی، تأخیر در تشکیل خانواده، افزایش آسیب‌های اجتماعی، و حتی کاهش جمعیت فعال از مهم‌ترین تبعات اجتماعی بیکاری گسترده فارغ‌التحصیلان است که می‌تواند روند توسعه پایدار استان را با مخاطره جدی مواجه کند.

برای برون‌رفت از این بحران، لازم است برنامه‌ریزی‌های جامع و هماهنگی‌های بین بخشی صورت گیرد. نخست، نظام آموزشی باید بازنگری جدی در برنامه‌های درسی و شیوه‌های آموزشی خود داشته باشد تا مهارت‌های کاربردی و عملی به صورت ملموس در آموزش‌ها گنجانده شود و دانشجویان فرصت کافی برای کسب تجربه عملی فراهم گردد. ایجاد تعامل مستمر میان دانشگاه‌ها و بخش‌های مختلف صنعت، خدمات و تجارت، از طریق پروژه‌های مشترک، کارآموزی‌های هدفمند و دوره‌های مهارتی، می‌تواند نقش بسیار مؤثری در آماده‌سازی فارغ‌التحصیلان برای ورود به بازار کار داشته باشد.

از سوی دیگر، ایجاد بسترهای مناسب برای توسعه کارآفرینی و حمایت از استارت‌آپ‌ها ضروری است. دولت و نهادهای مسئول باید با فراهم کردن تسهیلات مالی، حمایت‌های مشاوره‌ای و ایجاد مراکز رشد فناوری، امکان فعالیت مستقل و خلاقانه را برای جوانان فراهم کنند تا آن‌ها بتوانند علاوه بر ایجاد اشتغال برای خود، به توسعه اقتصادی استان نیز کمک کنند.

علاوه بر این، باید سیاست‌های جذب نیروی بومی در شرکت‌ها و صنایع استان به شکل جدی دنبال شود. اعطای سهمیه استخدام به فارغ‌التحصیلان بومی و الزام صنایع به رعایت این سهمیه، می‌تواند گام مؤثری برای کاهش بیکاری و حفظ نیروی انسانی متخصص در استان باشد.

در نهایت، بهره‌گیری از سامانه‌های دقیق و جامع پایش وضعیت اشتغال و نیازهای بازار کار، به تصمیم‌گیرندگان کمک می‌کند تا برنامه‌ریزی‌های خود را بر اساس داده‌های واقعی و به‌روز انجام دهند و به این ترتیب، مسیر توسعه استان با سرعت و دقت بیشتری طی شود.

جمع‌بندی این که، بیکاری فارغ‌التحصیلان دانشگاهی در استان بوشهر نه یک معضل ساده بلکه بحرانی چندبعدی است که مستلزم توجه ویژه، تدابیر کارشناسی و همکاری هم‌زمان همه بخش‌های مرتبط است. استفاده هوشمندانه از توانمندی‌های جوانان تحصیل‌کرده، کلید اصلی رسیدن به توسعه پایدار و آینده‌ای روشن برای این استان است.

 

** خليج فارس 

 

5622772.jpg

آینه جم نصرالله شفیعی - سفرنامه پیاده روی اربعین ۱۴۰۴
  در آغوش خواب و بیداری، در دل جاده‌ای به سوی نجف
اتوبوس، بی‌وقفه دل شب را می‌ شکافد؛ آرام و سنگین، با ریتمی یکنواخت که گاه با ترمز یا دست‌اندازی شکسته می‌شود. از خوابی نیمه‌جان که تازه در پناه خستگی به سراغم آمده، بیدار می‌شوم. سرم بی‌اراده بر شانه همسرم افتاده و او، بی‌هیچ حرکتی، بسان تکیه‌گاهی آرام، مانع از آن می‌شود که خواب از من بگریزد. چشم‌هایم را بسته نگه می‌دارم؛ نمی‌خواهم این فرصت اندک آسودن را، که پس از ساعت‌ها رانندگی در ایران و بی‌قراری در مرز یافته‌ام، از دست بدهم.
لحظه‌ای پلک‌هایم ناخودآگاه گشوده می‌شود. نوری نیست، فقط خطوطی از صندلی‌ها و چهره‌ی راننده که در قاب تاریکی قاب شده‌اند. مردی است خسته، اما متمرکز. فرمان را محکم گرفته، انگار نه به جاده، که به امانتی در دل آن می‌اندیشد. سرگرمی‌اش هنوز همان سیگار است. نخی به نخی. گویی دود آن، حصاری‌ست میان او و بی‌خوابی‌اش.
در اتوبوس، سکوتی نیمه‌جان جاری‌ست. جز یکی‌دو نفر، همه خوابیده‌اند. به پشت سر نگاه نمی‌کنم، فقط جلو را می‌نگرم. تلاش می‌کنم خواب گریزان را دوباره به آغوش بکشم. سرم را به تکیه‌گاه صندلی جلو می‌گذارم و بی‌صدا، خود را به خواب می‌سپارم.
با صدای سید جواد چشم باز می‌کنم. هوا هنوز کاملا روشن نشده. به یقین، اذان صبح گذشته است. پلک‌هایم را می‌مالم تا باقیمانده خواب را از آن‌ها بتکانم و جانم را برای نماز آماده کنم. نگاهی به اطراف می‌اندازم؛ برخی هنوز در خواب‌اند، و برخی بیدار، با چشمانی که شاید از پنجره‌ها به افق دوخته شده‌اند.
همه باورشان شده که باید از اتوبوس پیاده شوند تا اولین پیمان نامه بندگی را با خدا امضا کنند.
 بی‌آن‌که منتظر تعارفی باشم، خود را به بیرون می‌کشانم. به سوی سرویس‌های بهداشتی می‌روم. ازدحام جمعیت نفس‌گیر است. تردید می‌کنم؛ اگر بمانم، شاید وقت نماز بگذرد.
به کناری می‌روم. وضو می‌گیرم. حسینیه ای آماده که نصفی از آن را با خانم ها اختصاص داده اند. چند مهر، و جماعتی با جان‌هایی رو به آسمان. به آن‌ها می‌پیوندم. نماز صبح را می‌خوانم. نفس می‌کشم. آرام می‌شوم. خورشید هنوز در پشت پرده‌ی افق پنهان است و من از این مژده لبخند می‌زنم: وقت گذشت، اما نماز نه.
فرصت اندک است. خود را به یکی از موکب‌ها می‌رسانم. لیوانی چای داغ، گرما را در جانم می‌ریزد. آرام بازمی‌گردم و دوباره سوار می‌شوم. حالا هوا کاملاً روشن است. از بصره رد می شویم. شهری با تاریخی شگفت، از اعماق تاریخ تا الان. هر بار که از بصره رد می شویم، پژواک همه ی جنگ هایی را که در چهار دهه گذشته در عراق رخ داد می نگرم. و امروز گویا کم کم حالش رو به بهبود است. خوشحال می شوم؛ اما می دانم تا آمریکا در این کشور است نه بصره، بلکه بغداد نیز روی خوشی نخواهد دید. بیابان در دو سوی جاده گسترده شده؛ گاه‌گاه، درختی تنها، قامت برافراشته است، گویی نشانه‌ای از امید، تابلویی در بی‌کرانی خاک و نور.
دل‌ها بی‌قرارند. همه در انتظار دیدار دیوارهای نجف‌اند. هنوز فرصت هست. هنوز می‌شود چشم‌ها را بست و دمی دیگر در سایه‌ی خواب، آرام گرفت. اتوبوس همچنان می‌رود، و ما همچنان در راهیم… راهی به سوی عشق.
سه شنبه ۱۴ مرداد  ۱۴۰۴ شمسی

4651841.jpg

ساعت از دوازده ظهر گذشته بود که پایمان به خاک نجف رسید.
نجف... شهری آفتابی، اما دل‌پذیر برای آنان که دل به خورشید ولایت بسته‌اند.
ترافیک سنگینی ما را در آغوش گرفته بود؛ گویی شهر، با تمام شلوغی‌اش، ما را در آستانه دیدار می‌آزمود.
هوا داغ بود، داغ‌تر از تب دل‌تنگی ما.
باد گرم، صورتمان را می‌سوزاند اما دل‌هایمان در آتش شوق دیدار می‌سوخت.
در میان کوچه‌ها و خیابان‌ها، چشم دوخته بودم به آسمان و زمین، شاید نشانی از گنبد طلاییِ یاور مظلومان، امیر دل‌ها، علی (ع) بیابم…
اما هنوز فاصله بود.
اولین نیاز، نماز بود.
در مسجدی میان راه، قامت بستیم. رکوع و سجودی از جنس دلدادگی، از جنس شکر.
آرام‌آرام، دل‌دل‌زنان، راهی شدیم تا خود را به صحن علوی برسانیم.
در راه، جرعه‌ای آب از موکب‌ها گرفتیم و لقمه‌ای ساده؛ طعمی بهشتی داشتند، وقتی نیت، زیارت بود.
قرارمان بود که شب، ساعت ۲۱، از وادی‌السلام، از کنار قبور پیامبران الهی، هود و صالح، پیاده‌روی‌مان را آغاز کنیم.
اما پیش از آن، دلم پر می‌زد برای صحن نورانی حرم.
وارد که شدم...
دنیایی دیگر بود.
ازدحام جمعیت، نه خسته‌کننده، که شورانگیز.
همه آمده بودند، با چشمانی اشک‌آلود، با دلی لبریز از عشق،
تا دستی به ضریح برسانند،
سلامی دهند،
عاشقانه‌ای بگویند،
و دعایی کهنه یا تازه از دل بر زبان آورند.
ساعت‌ها در حرم ماندم، نه از سر بیکاری، که از روی بی‌تابی.
قرآن خواندم، دعا زمزمه کردم، زیارت‌نامه‌ای با اشک نوشتم.
آفتاب چهره را پنهان کرد تا کم کم اذان مغرب در حنجره مؤذن حرم نقش اندازد.
چه زیبا بود، در حرم علی وقتی طنین اشهد ان علیا ولی الله گوشم را نوازش می داد.
نماز جماعت را با جمع عاشقان علی خواندم.
فضا، سراسر نور بود؛
هوای صحن و سرای علی، عطر بهار می‌داد.
گویی تمام عالم، در آن لحظه، در سبزه‌زار دلِ علی شکفته بود؛
همان علی که کیسه‌های سخاوتش، به روی همگان گشوده است.
مفاتیح را باز کردم و گلواژه های وداع را خواندم. نه برای وداع همیشگی، برای عرض ادب و به امید دیدارهای بعدی.
 سه شنبه ۱۴ مرداد ۱۴۰۴، نجف اشرف

5631002.jpg

زیر تیغ آفتاب موکب ها 
شب از نیمه گذشته بود و من، تنها، در میان امواج بی‌پایان عاشقان، کاروانم را گم کرده بودم. گام‌هایم به عمود سی‌ام رسید، دلم گفت: «بایست! استراحتی کن. هنوز راه درازی در پیش است و فردا، خورشید با تازیانه‌ی شعله‌هایش بر تن جاده خواهد تاخت. باید رمقی بماند برای ادامه‌ی این راه شوق.»
وسوسه‌ای شیرین، اما خودخواهانه، به سراغم آمد. به‌دنبال موکبی گشتم که اتاقی داشته باشد، نه چادری خاک‌آلود، و کولری که اندکی از گرمای فردا را پیشاپیش تسکین دهد. شاید اندیشیدن به آسایش در این مسیر، که مالامال از رنج و عشق است، خودخواهی باشد، اما جسم خسته‌ام نیاز به اندکی نازک‌دلی داشت.
خودخواهی‌ام بی‌پاسخ نماند.
در نزدیکی عمود سی‌ام، اتاقی خنک یافتم با کولری روشن و زمزمه‌ی آرام نفس‌هایی که خواب را به تسلیم کشانده بودند. مسافرانِ دل‌خسته‌ای که تا لحظاتی پیش، در گرمای جاده‌ی نجف تا کربلا، گام بر عطش نهاده و پرچم تسلیم را بر زمین خستگی کوبیده بودند.
در بیرون موکب، نگاهی انداختم؛ برخی، بی‌اعتنا به ازدحام اطراف، سجاده‌ای بر موکتی خاک‌گرفته گسترده بودند و با خدای خویش، بی‌کلام و بی‌واسطه، راز می‌گفتند. آنجا، آرامشی دیگر بود... آرامشی از جنس یقین.
میان خوابیدگان قدم زدم. ناگهان تشکی را یافتم، گویی از پیش برای من کنار گذاشته شده بود. هنوز سر بر بالین نگذاشته بودم که خواب، همچون نسیمی مهربان، بر پلک‌هایم نشست و مرا با خود برد. خوابی ژرف، خوابی شیرین...
نمی‌دانم چه مدت گذشت، اما هنگامی که ساعتم را نگریستم، چیزی تا اذان نجف نمانده بود. برخاستم، نگاهی دوباره به جاده انداختم؛ کاروان هنوز در تلاطم بود، در حرکتی مصمم و پیوسته، چون رودخانه‌ای که می‌داند مقصدش کجاست.
خوابیدگان نیز کم‌کم بیدار می‌شدند، دل‌هایشان را با راز و نیازی تازه جلا می‌دادند تا توانِ امروز را بازیابند. قرار ما تا ساعت هجده بود. وقت باقی بود… برای استراحتی دوباره یا دل‌دادنی دیگر، در این مسیر که آغازش با گام است و پایانش با اشک.
 چهارشنبه ۱۵ مرداد ۱۴۰۴، جاده نجف به کربلا عمود ۳۰

5603537.jpg

زیر تیغ آفتاب موکب ها 
تقدیم به خانم های مقاوم در پیاده روی اربعین/حدیث دلدادگی زنان را چگونه می توان توصیف کرد...
از کاروان جدا شده بودم، اما نه از مسیر عشق. یک روز غیبت، و شب بازگشت؛ دوباره همسفر شدم با یاران طریق، تا در مانور عاشقانه‌ای در جاده نور، از عمود ۲۶ تا عمود ۱۰۳۵، گام برداریم؛ مسیری که شاید برای جوانان، قدم‌گاهی کوتاه باشد، اما برای برخی خانم های همراهم که برخی‌شان پاهای تاول‌زده دارند، سفری است به وسعت تمام صبرهای تاریخ.
و من چگونه از حدیث عاشقیِ زنانی نگویم که در این راه، گام‌هایی استوارتر از کوه برمی‌دارند؟
اگر در صحرای کربلا، به آنان جهاد با شمشیر روا می‌شد، بی‌شک حماسه‌ای می‌آفریدند که در کنار قیام حسین‌بن‌علی، در بلندای تاریخ می‌درخشید.
مگر نه اینکه زینب، با زبانش، خطبه‌اش، صبرش، جهادی با شکوه و بی‌نظیر را رقم زد؟
این روزها، روزهای داغ و خسته‌کننده، در گرمایی که نفس هر مردی را به شماره می‌اندازد، من شاهد جلوه‌ای بی‌بدیل از ایمان و غیرت زنانه‌ام.
زنانی با چادر و مقنعه، استوار، بی‌نفس‌زدن، بی‌تزلزل، چنان در مسیر قدم می‌زنند که انگار نسیم خنک کوهستانی در کنارشان جاری‌ست، و عطر توکل و یقین، لحظاتشان را لبریز کرده است.
این حجاب، این استقامت، نه باری بر دوش، که پرچمی‌ست برافراشته در برابر طوفان‌های تردید و تمسخر.
پاسخی‌ست روشن، مستند، و رسا به تمام آنان که حجاب را زنجیر می‌پندارند.
نه! حجاب، وبال نیست؛ بال است. نه مانع، که مشوقی‌ست برای پرواز.
آنگاه که دلی سرشار از ایمان باشد، نه گرما مانع می‌شود، نه درد، نه خستگی؛ هیچ چیز نمی‌تواند زنی را از راهی که با عشق انتخاب کرده باز دارد.
و آن‌جا، در میان این مانور باشکوه، من به چشم دیدم چرا دشمن از حجاب زن مسلمان نمی‌گذرد...
زیرا هر قدم محجبه‌ای در مسیر حقیقت، دشمنی را عقب می‌زند.
هر چادری که چون پرچم عزت بر دوش کشیده می‌شود، به همان میزان لرزه بر اندام سستی‌ها و بی‌ریشه‌گی‌ها می‌اندازد.
این‌جا، در این کاروان، زن مسلمان نه فقط همراهِ راه است، که پیشاهنگ قافله‌ی ایمان است...
در میانه راه، جایی بعد از عمود ۵۰۰، نشسته بودیم کنار موکبی روی صندلی ساده ای. باد گرمی از سمت بیابان می‌آمد، و صدای یا حسینِ زائران، مثل نوای دلنواز نسیمی در گوشمان می‌پیچید.
من خسته بودم، نه فقط از راه، از تماشای عظمتی که در کلمات نمی‌گنجید. به یکی از خانم ها که با ما هم‌قدم بود گفت و گویی داشتم. قدی متوسط، چادری ساده، و صورتی تکیده از خستگی های این چند روز، اما لبریز از آرامش.
 مشغول درآوردن کفش‌هایش بود. پاهایش تاول‌زده بود، اما لبخندش زخمی نداشت.
گفتم:
ــ خسته نیستید؟
ــ خیلی. ولی این خستگی، شیرین‌ترین دردی‌ست که چشیده‌ام.
کمی مکث کرد و گفت:
ــ هیچ وقت فکر نمی‌کردم روزی برسم به این جاده… همیشه عکس‌هایش را می‌دیدم، آه می‌کشیدم، اما امسال انگار امام خودش دعوتم کرد.
گفتم:
ــ با این وضعیت پا، باز هم ادامه می‌دهید؟
لبخندی زد.
ــ اگر قرار بود با سلامت پا بسنجیم، که زینب سلام‌الله‌علیها باید همان شام از پا می‌افتاد. من اگر صد تا تاول هم بزنم، باز هم می‌روم. این راه را باید با دل رفت، نه با پا.
سخنانش تکانم داد. خواستم چیزی بگویم، اما کلمات گم شدند.
او ادامه داد:
ــ هر تاولم، هر سوزش پایم، انگار زنگی‌ست در قلبم که یادم بیندازد چرا آمده‌ام.
یادم بیندازد زن بودن، یعنی سنگربان حریم بودن…
یعنی حتی در گرمای ۵۰ درجه هم، چادرت را نگه داری و محکم‌تر بایستی.
می‌دانی چرا؟
چون دشمن از همین چادر بیشتر می‌ترسد تا از هزار خطبه و کتاب.
چون چادر ما، پرچم ناموس حسین است.
با چشم‌هایی که برق خاصی داشت، گفت:
ــ من آمده‌ام که بگویم زن مسلمان، اگر بخواهد، نه جاده می‌شناسد، نه مرز، نه گرما، نه خستگی… فقط می‌رود، تا بگوید: "لبیک یا حسین".
وقت زیادی نبود، او چادرش را جمع کرد، کفش‌هایش را دوباره پوشید، ناله‌ای آرام کرد اما برخاست، چنان با صلابت که گویی کوه از جا برمی‌خیزد.
من نگاهش می‌کردم.
نه فقط او را، که تمام حماسه‌ای را که با گام‌هایش، در دل تاریخ نقش می‌زد.
در سکوت همراهش بودم.
این‌بار خستگی‌ام کمتر بود…
شاید چون، من هم در دل خودم، تازه معنی استواری زینب را پیدا کرده بودم...
 پنجشنبه ۱۶ مرداد ۱۴۰۴ شمسی، جاده‌ نجف کربلا
زیر تیغ آفتاب موکب ها 
حسنش را گفتی، اکنون بگذار از عیب نیز بگویم
هرچه گفته‌ام، نه اغراق بود، نه بازی با واژه‌ها. هر سطری که نوشتم، برآمده از حقیقتی روشن بود؛ حقیقتی که هر ساله در مصاف عاشقان حسین، در جاده‌های منتهی به کربلا، با چشم دل می‌توان دید و با دست جان لمس کرد.
اینجا، در موسم اربعین، تاریخ سر خم می‌کند در برابر شکوه ایثار.
هیچ تقویمی، هیچ همایشی در جهان، چنین صحنه‌ای از فداکاری، بخشش، و مهمان‌نوازی ندیده است.
این شکوه، نه برآمده از تبلیغات است و نه حاصل قدرت‌های رسانه‌ای. این جوشش، از دل خاک کربلاست، از خون حسین است، از دل‌های سوخته‌ای که هر ساله از اقصی‌نقاط جهان، رودخانه‌وار به سمت حرم عشق جاری می‌شوند.
طولانی‌ترین سفره جهان...
متنوع‌ترین خوراک‌ها...
صبورترین میزبان‌ها...
و همه با هزینه‌ای که از دل سفره‌های ساده مردم عراق برآمده، نه از خزانه‌ای رسمی، نه از سازمانی بزرگ.
دست‌پخت دل است، طعم مهربانی دارد، بوی عشق می‌دهد.
اما...
در میانه این زیبایی بی‌بدیل، داغی بر دلم ماند…
«نظافت».
سال‌های گذشته، نگاه خسته‌ام گاه بر زباله‌هایی می‌افتاد که بی‌صدا، اما بی‌رحمانه، زیبایی این صحنه را زخمی می‌کردند.
لیوان‌های پلاستیکی، کیسه‌ها، ظرف‌های یک‌بار مصرف…
ایستاده بودند درست در میان عشق و اشک، و چهره مسیر را می‌آلودند.
هر بار دلم می‌لرزید، گویی دستی این منظره ملکوتی را خدشه‌دار کرده باشد.
اما امسال…
بارقه‌ای از امید دیدم.
تحولی آشکار، گام‌هایی در مسیر درست.
ردپای نظافت بیشتر، تلاش مردمی برای پاکی.
و من، لبخندی زدم. این همان آرزویی بود که سال‌ها در دلم ریشه داشت.
باور دارم، این مسیرِ رو به تعالی ادامه خواهد یافت؛
اما باید بدانیم:
این زیبایی، این طهارت، حاصل تلاش دو گروه است:
میزبان و مهمان.
همه باید دست در دست هم، فرهنگ‌سازی کنیم.
شیعه، در بخشش، در ایمان، در عشق، بی‌نظیر است.
پس چرا در پاکی، در حفظ حرمت این مسیر، چنین نباشد؟
آیا نه این‌که گفته‌اند:
"النظافة من الإيمان"؟
نظافت، بخشی از ایمان است، نه شعاری بر در و دیوار، که عملی بر زمین واقع.
بیایید، حتی یک لیوان یک‌بار مصرف را نیز نادیده نگیریم.
بیایید، زائر باشیم، با چهره‌ای نورانی و دستانی پاک.
تا زمین کربلا، زیر قدم‌هایمان ببالد…
و آسمان، به ما افتخار کند.
نصرالله شفیعی، پنجشنبه ۱۶ مرداد ۱۴۰۴ شمسی، در مسیر پیاده‌روی روی جاده نجف به کربلا
 
 
این سفرنامه ادامه‌ دارد......
 
 
 
 
 

زیر تیغ آفتاب موکب ها/سفرنامه پیاده روی اربعین ۱۴۰۴( بخش دوم )

    آینه جم- نصرالله شفیعی  با کاروان دل، از آبپخش تا کربلا از آبپخش آمدم؛.

 

زیر تیغ آفتاب موکب ها /سفرنامه پیاده روی اربعین ۱۴۰۴( بخش اول )

      آینه جم - ظهر است، و خورشید بر شهر آبپخش، بی‌رحمانه می‌تابد. شهری...

 

 

 

 

 

3345.jpg

آینه جم- معاون رئیس جمهور با بیان اینکه همه نیروهای شرکتی طرف قرارداد با دولت احصا و در سامانه «غیر» ثبت شده‌اند، گفت: سه سناریو برای ساماندهی کارکنان شرکتی دولت طراحی و برای تصمیم گیری به کمیسیون مدیریت در دولت ارسال شده است.

 به گزارش آینه جم علاءالدین رفیع‌زاده در گفت‌وگو با ایرنا درباره آخرین تصمیات اتخاذ شده میان دولت و مجلس برای تبدیل وضعیت نیروهای شرکتی اظهار کرد: به تازگی جلسه‌ای در کمیسیون اجتماعی مجلس داشتم ما همواره طی ۸ ماه اخیر گفته‌ایم که برای تبدیل وضعیت نیروهای شرکتی دولت هم باید بررسی کارشناسی شود و هم اینکه برنامه‌ای طراحی شود که ذی‌نفعان نهایی که همان نیروهای شرکتی هستند از منافع آن بهره‌مند شوند و هم اینکه چارچوب قواعد و قوانین مرتبط با دولت لحاظ شود.

وی تأکید کرد: در این راستا در ۹ ماه اخیر بررسی‌های زیادی انجام دادیم که در نتیجه این بررسی‌ها، کمیته‌ای متشکل از سازمان اداری و استخدامی کشور، سازمان برنامه و بودجه کشور و معاونت حقوقی رئیس جمهور ایجاد شد. همچنین سامانه‌ای برای دریافت اسامی نیروهای شرکتی و همچنین شرکت‌های طرف قرارداد با دولت و دستگاه‌های اجرایی، طراحی و راه‌اندازی شد که این لیست نهایی و تکمیل شده است.

سه سناریو برای ساماندهی نیروهای شرکتی

معاون رئیس جمهور با بیان اینکه این اقدامات نشان می‌دهد که دولت دنبال حل کارشناسانه موضوع ساماندهی کارکنان دولت است، گفت: در حال حاضر تقریبا اسامی همه نیروهای شرکتی در سامانه «غیر» ثبت‌نام شده‌اند. ما سه سناریو را به دولت پیشنهاد داده‌ایم تا تصمیم‌گیری شود و در کنار آن هم مجلس طرحی برای تبدیل وضعیت نیروهای شرکت ارائه کرد. اما این مسأله یک مقدار پیچیدگی دارد که باید همه جوانب آن بررسی شود.

وی خاطرنشان کرد: پیشنهادی که سازمان اداری و استخدامی مطرح کرده، در کمیسیون مدیریت دولت در حال بررسی است این هفته هم جلسه‌ای در این زمینه در کمیسیون مدیریت دولت برگزار می‌شود در این کمیسیون باید همزمان پیشنهادهای نمایندگان مجلس و دولت بررسی شده و نهایتا راهکار تبدیل وضعیت نیروهای شرکتی را بیابیم.

شرکت‌های تأمین نیرو در حق کارکنان شرکتی اجحاف می‌کنند

رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور بیان کرد: ما قائل به این هستیم که باید موضوع تبدیل وضعیت نیروهای شرکتی به نوعی حل و فصل شود و معتقدیم شرکت‌های تأمین نیرو، اجحاف‌هایی در حق نیروهای شرکتی روا می‌دارند اما در کنار این مسأله قوانین و مقرراتی مانند قانون مدیریت خدمات کشوری داریم که باید آنها هم لحاظ شود و در چارچوب این قوانین باید موضوع تبدیل وضعیت نیروهای شرکتی دنبال شود.

رفیع زاده ادامه داد: نیروهایی که خدمات مستمر ارائه می‌دهند، باید راهکار جداگانه داشته باشند آنهایی که نیروهای موقت هستند باید به گونه دیگری مورد بررسی قرار گیرند و تعیین وضعیت شوند.

وی تأکید کرد: موضوع تبدیل وضعیت نیروهای شرکتی یک مسأله ملی است؛ البته زمان قطعی برای رسیدن به نتیجه اعلام نمی‌کنم ولی نیروهای شرکتی اطمینان داشته باشند که ما در سازمان اداری و استخدامی بیشتر از خودشان پیگیر هستیم تا نتیجه خوبی حاصل شود

 

 خبر مرتبط:

 

 

 

 

 

 

35521.jpg

 

 

آینه جم-سجاد بهزادی 

 

الان نزدیک به سه دهه است که نوشتن با روح و جان ما عجین است.

 

کار رسانه ای در جامعه و ساختار نظام حکم رانی ایران، با رنج و زحمت فراوان همراه است.

 

 گاهی از من می پرسند چرا از این دشواری و رنج عبور نمی کنم؟ این مسئله ای است که گاهی از بیرون و گاهی هم از درون مورد پرسش قرار می گیرم.  

 

سوال خیلی ساده و روشن است. می گویند وقتی با نوشتن و روزنامه نگاری؛ هزینه های یک زیست معمولی نویسنده دو چندان می شود، چرا آن را رها نمی کنید؟

 

وقتی با نوشتن و کار رسانه ای، هر روز با یک مانع و بی قراری جدید روبرو می شوی ، پس چرا به نوشتن ادامه می دهی؟

 

چه کسی این ماموریت را به یک روزنامه نگار داده است که صدای بی صدایان باشد؟ وقتی صدای فریاد یک منتقد از پس واژه ها شنیده می شود، اندیشه که نه، تمام وجود و زندگی او رو را به چالش می برند، پس این چه درد نوشتنی است که همراه او می ماند؟

 

در پاسخ به همه این پرسش ها و دهها سوال مشابه، دلم می خواهد سکوت کنم و تنها با یک عبارت کوتاه، پاسخ بهتر را از مولانا می آورم.

 

من می نویسم چون بی قرارم.بی قراری تنها راه زنده‌ماندن روح من است و نمی خواهم در میان انبوه خلق بی روح باشم.

 

بی قراری یکی از مضامین اصلی در اشعار مولانا است. او بی قراری را نه به عنوان یک حالت منفی، بلکه به عنوان یک نیروی محرکه برای رسیدن به آرامش و وصال معنوی درک می‌کند. مولانا معتقد است که بی‌قراری ناشی از طلب و اشتیاق به معشوق و حقیقت است و این بی‌قراری، انسان را به جستجو و حرکت وا می‌دارد. 

 

بی قراری مولانا ، در یک نویسنده و روزنامه نگار به شکلی متفاوت متجلی می شود. این بی‌قراری نه تنها او را رنج نمی‌دهد، بلکه به او نیرو و انگیزه می‌دهد تا به دنبال کشف حقیقت باشد.

 

مولانا معتقد است که انسان به طور ذاتی طالب حقیقت و کمال است و این طلب، او را در زندگی بی‌قرار می‌کند. این بی‌قراری، انسان را به تفکر، تأمل و جستجو در جهان وا می‌دارد. این کلام مولانا در یک روزنامه نگار منتقد، به شکلی فزون تر عریان می شود.

 

"جمله ی بی قراری ات از طلبِ قرار توست طالب بی قرار شو تا که قرار آیدت"

 

امیدوارم بی قراری همه روزنامه نگاران و خبرنگاران میهنم برای رسیدن به حقیقت، به قرار و آرامش جامعه و مردمم و زیستی بی دغدغه کمک کند.

 

 

 

* توسعه و جامعه جم

 

 

 

4450807-WA0048.jpg

 

آینه جم/ یادداشتی به قلم محمدجواد قبادبیگی 

به مناسبت ۱۷ مرداد، روز خبرنگار

 

در هر سایت صنعتی، اجزای مختلف با دقتی مهندسی‌شده در کنار هم قرار گرفته‌اند تا بهره‌برداری از منابع، پایداری در تولید، و تداوم در عملکرد تضمین شود. اما در دل این سازوکار فنی، چیزی حیاتی‌تر از تجهیزات و ماشین‌آلات جریان دارد: «اطلاعات دقیق، به‌موقع و قابل اتکا».

 

در جهان صنعت، اطلاعات همانند خون در رگ‌های یک سامانه پیچیده جاری است. و اگر اطلاعات، خون این سیستم است، خبرنگار، بی‌شک قلب تپنده و مغز پردازشگر آن است؛ نه صرفاً یک ناظر خاموش، بلکه بازیگری پویا در ساختار دانایی.

 

 خبرنگار، به مثابه مدیر نگهداری و تعمیرات (Maintenance Manager) است.

همان‌طور که مدیر تعمیرات، با نگاه آسیب‌شناسانه و رویکرد پیشگیرانه، عملکرد پایدار تجهیزات را تضمین می‌کند، خبرنگار نیز در زیست‌بوم اجتماعی، با پایش دقیق وقایع و تحلیل مستمر داده‌ها، در جهت حفظ پویایی اندیشه و ترمیم گسل‌های گفتمانی حرکت می‌کند. او با کشف نقاط ضعف در ساختار اطلاع‌رسانی، همان نقش بازرس فنی را ایفا می‌کند؛ پیش از آن‌که سامانه حقیقت به نقطه شکست برسد.

 

خبرنگار، به مثابه مدیر بهره‌برداری (Operations Manager) است.

مدیر بهره‌برداری مسئول استخراج حداکثری ظرفیت‌های تولیدی است. خبرنگار نیز در عرصه خود، با مهارتی تحلیلی، داده‌های پراکنده را به روایت‌هایی منسجم و اثربخش تبدیل می‌کند؛ روایت‌هایی که نه‌فقط گزارش وضعیتند، بلکه ابزار تصمیم‌اند. بهره‌برداری او، از جنس واژه‌هاست؛ واژه‌هایی که معادلات پیچیده واقعیت را قابل فهم می‌سازند.

 

 خبرنگار، به مثابه ناظر کنترل کیفیت (QC Engineer) است.

در صنعتی که کیفیت، شرط بقاست، خطای جزئی در محصول، می‌تواند به بحران در اعتبار منجر شود. خبرنگار نیز باید صداقت را کالیبره کند، صحت منابع را آزمایش کند، و با وسواسی علمی، واقعیت را پالایش نماید. گزارش بی‌کیفیت، همان محصول معیوبی است که روان جامعه را آلوده می‌سازد.

 

 خبرنگار، به مثابه مسئول HSE (سلامت، ایمنی و محیط زیست) است.

نظام اطلاع‌رسانی نیز همانند یک پالایشگاه، نیاز به ایمنی فکری دارد. خبرنگار، با آگاهی‌بخشی مسئولانه، با پیشگیری از نشر اخبار سمی، با حساسیت نسبت به محیط زیست رسانه‌ای، و با تعهد به سلامت روان جمعی، نقش کلیدی در HSE اطلاعاتی جامعه ایفا می‌کند.

 

خبرنگار، به مثابه سامانه‌های SCADA است.

همان‌طور که SCADA چشم و گوش اتاق فرمان است، خبرنگار نیز حلقه اتصال میان واقعیت میدانی و مراکز تصمیم‌گیری است. او سیگنال‌ها را دریافت می‌کند، ناهنجاری‌ها را گزارش می‌دهد، و در لحظه، توان واکنش آگاهانه به سیستم می‌بخشد.

 

 و در نهایت، خبرنگار به مثابه مهندس ابزار دقیق (Instrumentation Engineer) است.

خبرنگار، مهندس دقت است. حساس به کمترین نوسانات در دمای افکار عمومی، فشارهای پنهان در زیر پوست جامعه، و ارتعاشات ناپیدای قدرت و سیاست. او می‌سنجد، ثبت می‌کند، و تحلیل می‌کند تا سامانه‌ای پیچیده، در مسیر پایداری باقی بماند.

 

روز خبرنگار، روز بزرگداشت یک حرفه نیست؛ روز ادای احترام به آن عقلانیت سیالی‌ست که حقیقت را مهندسی می‌کند، جامعه را در برابر نشت ناآگاهی ایمن می‌سازد و مانع از فروپاشی سامانه دانایی در جهان پرهیاهوی امروز می‌شود.

۱۷ مرداد، فرصتی است برای تکریم آنان که در هیاهوی روایت‌های مسموم، همچون مهندس دانایی، حقیقت را پالایش می‌کنند؛ خبرنگارانی که شرافت را نه در شعار، که در عمل معنا می‌بخشند. روز خبرنگار گرامی باد.

 

 

 

 

4423015.jpg

 

آینه جم-استاندار بوشهر گفت: پروژه راه‌آهن بوشهر-شیراز که در دولت گذشته از دستور کار خارج شده بود، با پیگیری‌های انجام‌شده در دولت چهاردهم بار دیگر در اولویت‌ قرار گرفته و تکمیل آن نیازمند تامین ۷۰۰ هزار میلیارد ریال اعتبار است.

 

به گزارش آینه جم ارسلان زارع روز پنجشنبه در نشست خبری به مناسبت ۱۷ مرداد روز خبرنگار با اشاره به اهمیت پروژه راه‌آهن بوشهر–شیراز اظهار کرد: این پروژه با گذشت سالیان متمادی از آغاز عملیات اجرایی هم اینک ۱۵درصد پیشرفت فیزیکی دارد و اتمام آن از مطالبات دیرینه مردم استان است که در سفر استانی هیات دولت با تاکید رییس جمهور به عنوان یک ضرورت مجدد در دستور کار قرار گرفت.

 

وی بیان کرد: اتصال استان بوشهر به شبکه ریلی، نقش مهمی در ارتقاء ناوگان حمل و نقل کشور دارد و بر اساس پیش‌بینی‌ها، اجرای فاز نخست این خط آهن ظرفیت جابه‌جایی سالانه هشت میلیون تن بار را خواهد داشت و موجب کاهش قابل توجه ترافیک جاده‌ای خواهد شد.

 

زارع ادامه داد: منابع مالی مورد نیاز این پروژه از مسیرهای مختلفی مانند اجازه رهبر معظم انقلاب برای تامین از محل تهاتر نفت و همچنین مذاکره با سرمایه‌گذاران خارجی به‌ویژه چینی‌ها در حال پیگیری است و بتازگی نیز نشست‌هایی با این سرمایه‌گذاران برای تامین مالی این طرح برگزار شده است.

 

۵۶ همت پروژه عمرانی و اقتصادی آماده افتتاح و آغاز عملیات اجرایی

 

استاندار بوشهر گفت: در سال جاری برای هفت دولت، تاکنون ۵۶ همت پروژه‌های عمرانی و اقتصادی در استان آماده شده که از این میزان، هفت همت مربوط به پروژه‌های اقتصادی است و مجموع این طرح‌ها با مشارکت بخش‌های دولتی و خصوصی بهره‌برداری یا اجرایی می‌شوند.

 

وی افزود: همچنین در هفته دولت ۴۸۰ میلیون دلار و ۱۵۰ میلیون یورو سرمایه‌گذاری ارزی در استان افتتاح یا وارد مرحله اجرا می‌شود.

 

تاخیر در تحقق منطقه آزاد بوشهر به دلیل تغییرات مدیریتی

 

زارع درباره روند کند اجرای منطقه آزاد بوشهر گفت: عمده دلیل تأخیر در تحقق این منطقه آزاد، تغییرات مدیریتی در وزارت اقتصاد و انصراف یکی از اعضای پیشنهادی هیأت‌مدیره برای تصدی مدیرعاملی بوده است.

 

وی گفت: در حال حاضر دبیرخانه در حال بررسی گزینه جدید و تسریع در انتصاب مدیرعامل منطقه آزاد بوشهر است.

 

سرانه فضای آموزشی استان باید افزایش یابد

 

زارع با اشاره به سرانه فعلی فضای آموزشی در استان بوشهر بیان کرد: اکنون سرانه فضای دانش‌آموزی استان ۶.۵ متر مربع است که از میانگین کشوری بالاتر است، اما با توجه به سیاست‌های دولت، هدف‌گذاری ما رسیدن به سرانه ۸.۳ متر مربع است.

 

به گفته استاندار بوشهر، در حال حاضر پروژه ساخت ۸۱۶ کلاس درس در شهرستان‌ها در دست اجرا است و تا پایان شهریورماه، ۵۰ مدرسه جدید بهره‌برداری خواهد شد.

 

توسعه شهرک‌های صنعتی و مناطق ویژه در دستور کار است

 

استاندار بوشهر با اشاره به توسعه مناطق صنعتی استان گفت: توسعه شهرک‌های صنعتی استان از جمله در بوشهر، برازجان و منطقه ویژه شمال استان در دستور کار قرار دارد.

 

وی افزود: این مناطق ظرفیت بالایی برای سرمایه‌گذاری در صنایع پایین‌دستی دارند و اقدامات ارزی و ریالی در این خصوص در حال انجام است.

 

 

تداوم ناترازی در حوزه انرژی و ضرورت مدیریت مصرف برق

 

وی به وضعیت مصرف انرژی در استان اشاره کرد و گفت: ناترازی در حوزه انرژی منجر به بروز خاموشی‌هایی شده و جالب آن‌که تنها ۱۰ درصد مشترکان استان بیش از دو برابر الگوی تعیین‌شده برق مصرف می‌کنند و لازم است این افراد صرفه‌جویی را جدی بگیرند.

 

آتش‌سوزی دشتستان و ضرورت تجهیز استان به بالگردهای اطفاء حریق

 

زارع درباره آتش‌سوزی اخیر در جنگل‌های دشتستان گفت: نبود بالگردهای مجهز یکی از چالش‌های اصلی در اطفاء حریق بود و با اینکه چندین بالگرد به منطقه اعزام شدند، به دلیل صعب‌العبور بودن منطقه، امکان استفاده از آنها وجود نداشت.

 

زارع یادآور شد: از نیروهای مردمی و بهره‌برداران مراتع استان انتظار است با توجه به محدودیت نیرو در منابع طبیعی برای حفاظت، در نگهداری و مراقبت از مراتع اهتمام جدی داشته باشند.

 

ضرورت استفاده از کارت سوخت شخصی برای مقابله با قاچاق

 

استاندار بوشهر تاکید کرد: برای مقابله با قاچاق سوخت، استفاده از کارت‌های سوخت شخصی ضروری است و انتظار داریم مردم استان نیز همچون سایر استان‌ها در اجرای این سیاست همکاری داشته باشند.

 

استفاده از نیروهای شایسته در اولویت است

 

وی با بیان اینکه استفاده از نیروهای کارآمد و شایسته در رأس برنامه‌ها قرار دارد گفت: نباید بحث نیروهای غیربومی به عنوان یک خط قرمز رسانه‌ای شود؛ چرا که بسیاری از نیروهای شایسته بوشهری نیز در دیگر استان‌ها در حال خدمت‌رسانی هستند.

 

۷ آب‌شیرین‌کن در دست اجرا؛ نیاز به ۸۵ هزار میلیارد ریال اعتبار

 

زارع درباره پروژه‌های تأمین آب شرب استان گفت: هم‌اکنون ۷ پروژه آب‌شیرین‌کن در شهرهای بنک، عسلویه، سیراف، جم، آب‌پخش، محمدعامری و بوشهر در دست اجرا است.

 

وی یادآور شد: بزرگ‌ترین این طرح‌ها، پروژه ۷۰ هزار متر مکعبی نیروگاه اتمی بوشهر است که برای تکمیل همه طرح‌های آب‌شیرین‌کن استان، ۸۵ هزار میلیارد ریال اعتبار نیاز است.

 

وی گفت: تأمین و توزیع آب مهم‌ترین مسئله استان در سال‌های آینده است و در این زمینه مدیریت منابع محدود بر اساس اولویت‌بندی علمی، راهبرد ما برای خدمت‌رسانی بهینه است.

 

خبرنگاران حلقه اتصال امیدآفرینی در جامعه هستند

 

استاندار بوشهر ادامه داد:خبرنگاران چشم روشن‌بین جامعه و تکمیل‌کننده زنجیره امیدآفرینی هستند.

 

زارع با تجلیل از شهیدان رسانه به ویژه شهید صارمی و شهدای اخیر جنگ تحمیلی رژیم صهیونیستی، خبرنگاران را مؤلفه کلیدی توسعه استان دانست.

 

وی با اشاره به تأکید رهبر معظم انقلاب بر جهاد تبیین، اظهار کرد: دولت چهاردهم باورمند به نقش رسانه در اطلاع‌رسانی شفاف خدمات نظام به مردم است و باور دارد نگاه نقادانه و سازنده خبرنگاران، راهنمای مسئولان برای بهبود عملکرد است.

 

زارع افزود: تلاش‌های خبرنگاران در تبیین دستاوردها و رفع کاستی‌ها، بستر توسعه متوازن را فراهم کرده است.

 

وی گفت: استان بوشهر با رویکرد وفاق ملی از همه ظرفیت‌ها، از جمله رسانه، برای جبران عقب‌ماندگی‌ها استفاده می‌کند.

*** منبع: ايرنا 

 

 

 

 

 

جدیدترین مطالب