آینه جم/ عبدالرسول میگلی نژاد | مدیرمسئول هفته نامه صدای بوشهر

موضوعی که سال‌های متمادی است که مردم مظلوم و محروم بوشهر را رنج می‌دهد، چند نرخی و بالا بودن نرخ میوه و تره بار در مرکز استان نسبت به شهرستان های دیگر استان است، موضوعی که تاکنون همه استانداران و مسئولین استان از حل آن عاجز بوده اند.

جالب است در ۲۴ کیلومتری بوشهر، شهر “چغادک” و در ۷۰ کیلومتری مرکز استان “برازجان” تفاوت نرخ میوه و تره بار بسیار پایین‌تر از مرکز استان عرضه می شود، چرا باید این گونه باشد؟

معمولاً میوه و تره بار استان از شهرهای کازرون و شیراز تهیه می‌شود و چند دست واسطه می‌گردد تا با یک نرخ کمرشکن به دست مردم مظلوم بوشهر برسد.

بوشهر هم مانند دیگر استان ها دارای استاندار، فرماندار، شهردار، مسئولین اداره صمت و اتاق اصناف می باشد. اما چه فایده وقتی نمی‌توانند نرخ میوه و تره بار را در مرکز استان بوشهر نسبت به شهرستان‌های آن ساماندهی و یکسان سازی و تک نرخی کنند؟

آن وقت ما مردم بوشهر انتظار داریم آقایان برای بوشهر “راه آهن و بزرگراه” بین شیراز بوشهر اجرایی کنند.

در سال ۱۳۵۶ یک انسان قاطع از نیروهای شهرداری بوشهر بود که با اتاق اصناف همکاری داشت به نام مرحوم “حاج حسین پوررحیم” که چندین نیرو داشت از جمله خود من، هر روز صبح اول وقت می‌رفتیم بازار میوه و تره بار بوشهر را کنترل کنیم، مغازه داران به محض اینکه می شنیدند عمو حسین با نیروهایش وارد بازار شدند همه برای عرض ادب جلو مغازه خود می‌ایستادند تا به عموحسین و نیروهایش ادای احترام کنند! وای به حال مغازه داری بود که اتیکت قیمت‌ها روی اجناس خود نزده بود و یا اینکه نرخ میوه های وی با دیگر مغازه‌ ها متفاوت باشد و دست آخر اگر مغازه داری رعایت محیط زیست نکرده و آشغال درب مغازه اش مشاهده می شد از زیر تیغ عمو رحیم در نمی رفت.

عمو حسین و نیروهایش کوچک‌ترین حرفی با مغازه‌داران نمی زدند، فقط می رفتیم اداره (اتاق اصناف) و فرم‌های جریمه را بر حسب تخلفاتی که انجام شده درج کرده و تا ظهر به دست آنها می‌رساندیم که پرداخت کنند. اگر مغازه داری در موعد مقرر جریمه اش پرداخت نمی کرد آن وقت باجریمه چند برابری روبرو می‌شد. به این می‌گویند مدیریت، قاطعیت و انجام وظیفه.

عالی جنابان؛ استاندار، فرماندار، شهردار، اتاق اصناف و اداره صمت آیا شماها مانند عمو حسین پوررحیم قاطعیت و برش دارید؟ مسلما خیر.

یادآوری می‌کنیم به پست و مقام و میز نچسبید. بیایید در خدمت مردم باشید و اگر واقعا نمی‌توانید از هدیه خدادادی (میز ، پست و مقام) که به برکت خون شهدا به دست آورده اید به درستی انجام وظیفه کنید، عاقلانه ترین کار استعفا و دادن پست به افراد شایسته که توان تک نرخی کردن میوه‌های تره بار در تمام شهرستان های استان دارند بسپارند.

معمولا در این گونه موارد شهرداری ها باید وارد گود شوند و در چندین نقطه مرکز استان بازارچه های محلی ایجاد نماید و با آوردن میوه های تازه بدون واسطه با یک نرخ معقول قطع به یقین کمر نرخ ها شکسته می شود و خدمت بزرگی به مردم می شود.

همچنین قدرت خرید مردم نیز بالا می رود.

مردم با خود می‌گویند این مسئولین نمی‌توانند مسئله میوه و تره بار را حل کنند، آن وقت ما انتظار داریم برای ما (راه آهن و بزرگراه) بیاورند. زهی خیال باطل.

نوشتن دیدگاه