آینه جم: اعلام نرخ تنظیم بازاری 52 هزار تومانی برای میوه شب عید در بوشهر باعث تعجب بسیاری از مردم شده، چرا که این قیمت گران تر از برخی مراکز عرضه سیار و مشابه بازار است.
به گزارش آینه جم؛ چرخه معیوبی که در زمینه تنظیم بازار کشور وجود دارد، در سایر کالاهای پرمصرف دیگر به جز میوه هم وجود دارد و می توان در یک کلام آن را گرانی به سبک دولتی ارزیابی کرد.
ماجرا از اینجا شروع می شود که تولیدکنندگان عمده یا واسطه ها، ابتدا کمبود کالایی را در بازار ایجاد می کنند و سپس با عرضه قطره چکانی، قیمت را به سطحی که موردنظرشان است، می رسانند.
در این بین، مسئولان تنظیم بازار تصمیم می گیرند برای پاسخ به تقاضای مردم، موجودی های انبارشان برای تنظیم قیمت ها وارد بازار کنند.
گران فروشی دولتی چگونه رخ می دهد؟ اینجا که دستگاههای متولی، این اقلام را با قیمت های بسیار پایین تر در گذشته که کمبودی نبوده، خریداری و انبار کرده اند، اما حالا که بازار نیاز به این محصولات دارد، به جای اینکه با سود متعارفی نرخ گذاری شود، با درنظر گرفتن شرایط بازار تنظیم قیمت می کنند!
به عبارتی، به اسم تنظیم بازار و صیانت از جیب مردم، بیشتر گران فروشی شیک دولتی رقم می خورد؛ مشابه آنچه درباره قیمت میوه شب عید در بوشهر شاهدیم.
مجموعه تعاون روستایی در ماههای گذشته که بازار شرایط ویژه و خاصی نداشته، قرارداد خرید میوه را با قیمت نازل با باغدار امضا و محصول را انبار کرده، اما وقتی به شب عید رسیده، آن را کیلویی 52 هزار تومان نرخ گذاری می کند. روندی که می توان گفت 80 درصد سودش برای دولت، مباشران و فروشندگان است نه مردم عادی.
مجموعه های دولتی اگر واقعا قصد تنظیم بازار را دارند، باید محصول را با قیمت خرید یا با احتساب درصد ناچیزی بابت هزینه های انبارداری و حمل عرضه کنند، وگرنه کسب سود از بازارهایی نظیر شب عید، همین داستان نرخ گذاری میوه در بوشهر می شود.
در یک کلام دستگاه تنظیم گر (اینجا تعاون روستایی یا مباشران آن)، در جستجوی سود نامتعارف هستند و قیمت گذاری شان گرانی را در بازار نهادینه می کند!
از این رو، درخصوص تنظیم بازار باید طرحی نو درانداخت و به دنبال روندی بود که گرانی را رسمی نکند.
شاید یکی از راهکارها، عدم دخالت دولتی ها در بازار و قیمت گذاری باشد، چون ظاهرا این شیوه نه تنها سودی برای مردم ندارد، بلکه گرانی را تثیت می کند!
اضافه کردن دیدگاه جدید
