به گزارش آینه جم؛قطعی برق و تداوم مشکلات تأمین آب در شهرستان جم، آن هم در اوج گرمای بالای ۵۰ درجه، موجی از نارضایتی مردم را به دنبال داشته است؛ مردمی که میگویند جنوب با این شرایط سخت اقلیمی، سزاوار خاموشی و بیآبی نیست
این روزها جنوب ایران در گرمای نفسگیر خرماپزان میسوزد. دمای بالای ۵۰ درجه در شهرستان جم، دیگر یک هشدار هواشناسی نیست؛ واقعیتی است که مردم هر لحظه آن را با جان و تن خود لمس میکنند. اما آنچه این گرمای طاقتفرسا را به بحرانی جدی تبدیل کرده، قطعی برق و بیآبی در برخی نقاط شهر است.
خاموشی یک ساعت و نیمه در اوج گرمای ظهر، یعنی خانههایی که به کوره تبدیل میشوند، کودکانی که تاب تحمل گرما را ندارند، سالمندانی که سلامتیشان به خطر میافتد و خانوادههایی که حتی از ابتداییترین حق خود، یعنی دسترسی به برق و آب پایدار، محروم میشوند.
سؤال مردم ساده است؛ چرا باید در گرمترین روزهای سال، اساسیترین خدمات نیز از آنان دریغ شود؟ مگر نه اینکه شرایط اقلیمی جنوب، برنامهریزی متفاوت و زیرساختهای قویتر را میطلبد؟ اگر قرار باشد برق در اوج گرما قطع شود و آب نیز به سختی در دسترس باشد، پس فلسفه این همه وعده برای توسعه زیرساختها چیست؟
مردم جنوب سالهاست هزینه گرمای سوزان را میپردازند، اما نباید هزینه ضعف در مدیریت و کمبود زیرساخت را نیز بر دوش بکشند. تحمل دمای ۵۰ درجه بدون برق و آب، دیگر یک سختی معمولی نیست؛ مسئلهای است که با سلامت، کرامت و آرامش مردم گره خورده است.
شهرستان جم، با همه ظرفیتهای انسانی و اقتصادی خود، شایسته چنین شرایطی نیست. مردمی که سالها در کنار بزرگترین صنایع کشور زندگی کردهاند، انتظار دارند حداقل از خدماتی برخوردار باشند که متناسب با شرایط اقلیمی منطقه باشد، نه اینکه هر تابستان با نگرانی از خاموشی و بیآبی روزگار بگذرانند.
امروز مطالبه مردم، مطالبهای سیاسی یا جناحی نیست؛ مطالبهای انسانی است. انتظار میرود مسئولان صنعت برق، آب و مدیران اجرایی استان، به جای ارائه آمار و وعدههای تکراری، پاسخ روشنی به افکار عمومی بدهند و با اقداماتی فوری، اجازه ندهند گرمای سوزان جنوب با خاموشی و بیآبی، به رنج مضاعف مردم تبدیل شود.
جنوب، سالهاست بار سنگینی از اقتصاد و انرژی کشور را بر دوش میکشد؛ سزاوار نیست سهم مردمش از این همه ظرفیت، خاموشی در گرمای ۵۰ درجه و شیرهای آب بیرمق باشد.
[کد خبر:AJ54124]
